Kanche Krunk - Emmanuel Hovhannisyan / Կանչե կռունկ - Էմմանուել Հովհաննիսյան

Kanche Krunk’ or ‘De Kele, De Kele Yughaber’ is an Armenian folk song preserved by Father Komitas. This song is part of an ethnographic collection under the title ‘De Kele, De Kele Yughaber.’ Over time, the melody underwent slight modifications while retaining its deep emotional essence. After experiencing the coldness and indifference of foreign lands, the pilgrim's love and longing for his homeland and loved ones grow deeper. He expresses these emotions in a heartfelt song-monologue, addressing the kind news-bearing crane. Call, oh crane, call, for spring has come, But the hearts of exiles bleed drop by drop. Call, oh crane, call, while the meadows bloom, The world is bathed in sunlight, yet my heart longs. Call, oh crane, call, while the sun still shines, When autumn comes, fly to my homeland and send my love. Կանչե՛, կըռո՛ւնկ, կանչե՛, քանի գարուն Է, Ղարիբներու սիրտը գունդ-գունդ արուն Է։ Կըոո՜ւնկ ջան, կըռո՜ւնկ ջան, գարուն Է, Կըռո՜ւնկ ջան, կըոո՜ւնկ ջան, գարուն Է, Ա՜խ, սիրտս արուն Է։ Կանչե՜, կըռո՜ւնկ, կանչե՜, քանի արոտ Է, Աշխարհն Է արեգակ, սիրտս կարոտ Է։ Կըռո՜ւնկ ջան, կըռո՜ւնկ ջան, արոտ Է, Կըռո՜ւնկ ջան, կըռո՜ւնկ ջան, արոտ Է, Ա՜յս, սիրտս կարոտ Է։ Կանչե՜, կըռո՜ւնկ, կանչե՜, քանի արև է, Աշնան կերթաս երկիր, յարիս բարևե։ Կըոո՜ւնկ ջան, կըռո՜ւնկ ջան, արև է, Կըռո՛ւնկ ջան, կոռո՚ւնկ ջան, արև Է, Ա՜խ, յարիս բարևե։