Unutamadım...

Yine gece yarısı... Şehrin ışıkları bir bir sönerken, içimdeki yangın parlıyor sessizce. Zaman her şeyin ilacı derler ya hani, yalanmış be gülüm... Geçen günler ömrümden çalıyor da, bir seni söküp atamıyor bu yorgun göğsümden. Hangi sokağa sapsam adın yazılı, hangi şarkıyı dinlesem sesin. Ben seni unutmak için sevmedim ki... Bak, yine sol yanımda o bildik sızıyla, sana uyanıyorum bu gece de... Bir ömür geçti de bitti sanma yar, Yüreğimde sönmedi o eski kor. Senden başkasını sarmadı kollar, Unutmak kolay mı, gel de bana sor... Unutamadım yar, unutamadım, Sen gideli bir gün gün sayamadım. Yollara baka baka bitti ömrüm, Ben senin kokuna hiç doyamadım... Dedim ya, kolay değil öyle çekip gitmekle bitmiyor. Gözlerini götürüyorsun, sesini bırakıyorsun. Gülüşünü alıyorsun, hıçkırığını bu eve hapsediyorsun. Şimdi sorsan, 'nasılsın?' diye... Yaşıyorum işte... Nefes alıyorum, ayakta duruyorum. Ama gel bir de içimdeki o sessiz çığlığı dinle... Gözümün önünden gitmez o yüzün, İçime oturdu gitmeyen hüzün. Söyle ey vefasız, nerede sözün? Unutmak kolay mı, gel de bana sor... Unutamadım yar, unutamadım, Sen gideli bir gün gün sayamadım. Yollara baka baka bitti ömrüm, Ben senin kokuna hiç doyamadım... #ytdayibenionecikarnolur