Όσιο Σιλουανό τον Αθωνίτη Κράτα τον Νου σου στον Ουρανό τραγούδι Βασίλης Ραγκαβάς

Απ' της Ρωσίας τα χωριά ξεκίνησε η πορεία, με μια καρδιά που δίψαγε για θεία κοινωνία. Στου Άθω τα μονοπάτια βρήκε το θείο φως, κι έγινε της ταπείνωσης ακούραστος φρουρός. Στη σιωπή της προσευχής και στου βουνού τη νύχτα, πάλευε με δάκρυα βαθιά και με ψυχής τα μύχια. Κι ο Χριστός τον επισκέφθηκε με άρρητη στοργή, γεμίζοντας με ουρανό την ταπεινή ψυχή. Κράτα τον νου σου στον Άδη, μα μην απελπιστείς, όσο βαθιά κι αν πέσεις, στον Χριστό να στραφείς. Γιατί η αγάπη Του χωρά όλον τον κόσμο μέσα, και γίνεται για τον φτωχό λιμάνι και παρηγοριά. Όσιε Σιλουανέ, του Άθω το καντήλι, φωτίζεις τις καρδιές μας σαν άγιο ευαγγέλιο. Μας δίδαξες πως η αγάπη δεν έχει σύνορα και γη, μα αγκαλιάζει φίλους κι εχθρούς με την ίδια προσευχή. Προσευχόσουν για τον κόσμο με πόνο πατρικό, για κάθε πλάσμα του Θεού, μικρό και ταπεινό. Κι έλεγες πως δεν γνώρισε τον Κύριο αληθινά, όποιος δεν κλαίει για όλους με αγάπη στην καρδιά. Δεν κράτησες για σένα σου κανένα ουράνιο δώρο, μα το μοίρασες απλόχερα στον κάθε οδοιπόρο. Κι η ταπεινή σου ύπαρξη έγινε φως λαμπρό, που οδηγεί τους κουρασμένους στον δρόμο τον στενό. Κράτα τον νου σου στον Άδη, μα μην απελπιστείς, όσο βαθιά κι αν πέσεις, στον Χριστό να στραφείς. Γιατί η αγάπη Του χωρά όλον τον κόσμο μέσα, και γίνεται για τον φτωχό λιμάνι και παρηγοριά. Κι αν η καρδιά μας σκοτεινιάσει από θλίψη και καημό, θυμίζεις πως η ελπίδα νικά κάθε γκρεμό. Μέσα απ' την ταπείνωση ανθίζει η αληθινή ζωή, κι εκεί γεννιέται ο ουρανός μέσα στην ανθρώπινη ψυχή. Όσιε Σιλουανέ, πρέσβευε για μας, να μάθουμε ν' αγαπούμε όπως αγάπησες εσύ κι ο Χριστός μας. Να συγχωρούμε πάντοτε, να έχουμε υπομονή, και να κρατούμε άσβεστη της πίστης τη φωνή. Στου Άθω τα αγιορείτικα βράχια αντηχεί η προσευχή σου, κι ως τις άκρες της γης φτάνει η ευλογημένη διδαχή σου. «Μην απελπίζεσαι ποτέ», μας ψιθυρίζει η μορφή σου, και γίνεται φως αιώνιο η αγία μνήμη σου. 🙏🎵