Eleftheria Arvanitaki - Parapono - H Xenitia (lyrics)

Lyrics: Lina Nikolakopoulou Music: Ara Dinkjian Παράπονο Βαριά βραχιόλια οι λύπες Πώς μ' αγαπάς δεν είπες Το 'χω παράπονο, μάνα μου, στόμα μου Κι ας πέθαινε το σώμα μου Σου στέλνω μ' ένα γράμμα Του φεγγαριού τη λάμα Πάρ' τη και χτύπα με, μάνα μου, τρέλα μου Κι αν κλαίει η ψυχή σου γέλα μου Ξενιτιά Ψηλά βουνά κι εσείς των άστρων θωριές Ποτάμια αχνά, ελάτια, δάφνες, μυρτιές Την καρδιά μου, αχ φωτιά μου, όποιος δει Να του πει να 'ρθει κοντά μου, μην αργεί Ξενιτιά μου, ερωτά μου, φως κι αυγή Πριν ραγίσει απ' τον σεβντά μου όλη η γη Αηδόνι εσύ, πλανεύτρα στάχτη που καις Με ποιο κρασί, μεθάει τα μάτια του πες Parapono (Complaint) Heavy bracelets the sorrows You haven't even said you love me I've got this complaint my beloved one, tender lips of mine say you love me and my body, might as well die. I'm sending you with a letter the sharp sickle of the new moon. Take it and turn it against me, my one and only, my inspiration and if your soul is weeping, smile at me. I Xenitia (Exile) Mountains high and you glow of the stars mist of rivers, fir-trees, laurels, myrtels. My fate, let the one who sees my heart tell her to run back to me, without delaying. Exile of mine, my love, light and dawn before the whole world cracks under the sigh of my heart. Tell me nightingale seducing ash still burning which wine brings drunkness to his eyes.