กรงรักท่านประธาน | จบตอนเดียว #พระพายนิยายเสียง

** โปรย ** “ขอบคุณนะคะ ที่ช่วยหนูมาตลอด คุณไม่ต้องรับผิดชอบอะไรทั้งสิ้น เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเพราะหนูเชื่อใจคนผิด ขอแค่ได้ทำงานที่เก่าก็พอ” “ไม่มีใครมาบังคับฉันได้หรอก ถ้าหากฉันไม่เต็มใจ อีกอย่างวัยอย่างฉันก็สมควรมีครอบครัว” เขาเห็นแก้มของเธอแดงเรื่อ แล้วอยากเอามือไปสัมผัส หากต้องหักห้ามใจไว้ “แต่คุณไม่ได้รักหนู ถ้าอยู่ด้วยกันแล้วจะไปกันรอดหรือคะ” “ใครบอกล่ะ ว่าฉันไม่ได้ชอบเธอ” “ไม่มีใครบอก หนูก็ดูออกค่ะ” “ทำงานกับฉันตั้งหลายเดือน ยังดูไม่ออกหรือไงว่าฉันคิดยังไงกับเธอ อุตส่าห์ส่งของกินมาจีบทุกวัน จนพนักงานซุบซิบไปทั่ว” “ใครจะไปรู้ละคะ ก็เล่นซื้อฝากทั้งแผนก” “ก็ฉันกลัวเธออายก็เลยต้องฝากให้หมด” เขาซ่อนยิ้มโดยที่เธอมองไม่เห็น “ความจริงฉันพอใจเธอ ตั้งแต่เห็นหน้าวันแรก” ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่คนอย่างเขาจะเผยความในใจออกมา ด้วยวัยและฐานะของนายจ้างที่กลายเป็นช่องว่างต้องทิ้งระยะห่าง แต่ชายหนุ่มยอมโยนทิ้งเพื่อคุยกันให้รู้เรื่อง “วันที่สัมภาษณ์ หนูกลัวคุณแทบตาย” เมฆส่ายหน้าช้าๆ แล้วเฉลย “ไม่ใช่วันนั้น ก่อนหน้านั้นอีก” “คุณเคยเจอหนูมาก่อนหรือคะ ที่ไหน? ทำไมหนูจำไม่ได้” นรีนางมองหน้าเขานิ่ง หากยังนึกไม่ออกว่าเคยเจอกันที่ไหนอีก #นิยายเสียง #พระพายนิยายเสียง #นิยายรัก