จับหลักให้แม่น :: หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช 12 กุมภาพันธ์ 2566

ถ้าทำไม่ถูกหลักยาก ทำอย่างไรก็ไม่สำเร็จ เหนื่อยเปล่า เวลาลงมือทำทีไรก็เป็นอัตตกิลมถานุโยค บังคับตัวเองทุกที เวลาไม่ได้ทำก็เป็นกามสุขัลลิกานุโยค หลงโลกทุกที ไม่เข้าสู่มัชฌิมาปฏิปทา ไม่เข้าสู่ทางสายกลางสักที ถ้าจิตเราเดินอยู่ในทางสายกลางได้ ไม่ย่อหย่อน ไม่ตึงเกิน จิตเดินอยู่ในทางสายกลาง จิตจะมีแนวโน้มไปสู่พระนิพพานอัตโนมัติ ถ้าหลักเราแม่น การภาวนามันจะไม่ยากหรอก อย่างบางคนจะทำสมาธิ ทำอย่างไรก็ไม่สงบ มันไม่รู้หลัก ไม่รู้เคล็ดลับ ไปเลือกอารมณ์กรรมฐานที่ไม่เหมาะกับตัวเอง ไปรู้อารมณ์อันนั้นแล้วก็ไม่ได้มีความสุข จิตใจที่ไปรู้ก็ถูกดัดแปลงให้มีโมหะบ้าง ให้เคลิ้มๆ อะไรอย่างนี้ ถ้าเรารู้หลักของการปฏิบัติ การปฏิบัติไม่ว่าสมถะหรือวิปัสสนาจะไม่ใช่เรื่องยาก สมถะเราเลือกอารมณ์ที่เราอยู่ด้วยแล้วมีความสุข แล้วก็ต้องมีสติกำกับตลอด สงบก็ช่าง ไม่สงบก็ช่าง แต่ต้องมีสติไว้ แล้วก็ทำกรรมฐานไปเรื่อยๆ ไม่นานจิตจะสงบ แล้วก็มีเรี่ยวมีแรง แล้วก็ไม่ขาดสติ สะสมไปเรื่อยๆ ทุกครั้งที่สติที่แท้จริงเกิดขึ้นมา สัมมาสมาธิก็จะเกิดด้วย พอสะสมไปเรื่อยๆ พลังของสมาธิมันจะเพิ่ม จิตมันจะรู้ ตื่น เบิกบานขึ้นมา มีแรง มันจะรู้ด้วยตัวเองเลยว่าจิตมันตื่นแล้ว จิตมันมีแรงแล้ว ถึงจุดนั้นเราถึงจะเดินปัญญาได้ดี ก่อนหน้านั้นยังไม่ได้จริงหรอก ทำวิปัสสนาไม่ได้จริง ถ้าจิตไม่มีกำลัง ไม่ตั้งมั่น หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม 12 กุมภาพันธ์ 2566 อ่านบทความเต็มได้ที่ https://www.dhamma.com/the-underlying... สารบัญวิดีโอ 00:00 อารัมภบท 02:34 พัฒนาสัมมาสติ พัฒนาสัมมาสมาธิขึ้นมาให้ได้ 13:59 ความเพียรชอบ 19:41 หัดรู้สึกกายเนืองๆ รู้สึกใจเนืองๆ แล้วสติที่แท้จริงจะเกิด 23:38 ถ้าเราดูขาด เวลาเราภาวนา นั่งสมาธิก็จะเป็นกุศล เดินก็เป็นกุศล คือทำไปด้วยความมีสติ ไม่ได้ทำด้วยกิเลส 26:14 รูปแบบของการปฏิบัตินั้นสำคัญ 33:30 หลักอันเดียวกันทั้งหมด 41:21 ช่วงส่งการบ้าน