हनुमत कष्ट विध्वंसक तांडव स्तोत्र।। कष्ट भंजन हनुमान जी।। hanuman tandav, hanuman chalisa, hanuman

वन्दे वायुसुतं वीरं, भक्तानां भयहारकम्। रामदूतं महातेजं, दैत्यानां कुलनाशकम्॥ १॥ उद्घोषयन् रामनामं, गर्जमानो महाबलः। कम्पयन् भुवनत्रयं, नृत्यते मारुतात्मजः॥ २॥ डमरुध्वनिसंयुक्तं, घोरनादं दिगन्तरे। ताण्डवं कुरुते वीरः, कालदर्पविनाशनः॥ ३॥ लङ्कापुरं दहन् क्रोधात्, रावणस्य मदापहम्। ज्वालामालावृतं रूपं, पश्यन्ति देवदानवाः॥ ४॥ वज्रदेहं महावेगं, पर्वतोत्पाटनक्षमम्। सागरोल्लङ्घनं कृत्वा, नृत्यते कपिनायकः॥ ५॥ भूतप्रेतपिशाचाश्च, यक्षराक्षसदानवाः। दृष्ट्वा ताण्डवमुग्रं तं, पलायन्ते दिशो दश॥ ६॥ गदाघातप्रहारेण, दुष्टसैन्यविनाशनम्। सिंहनादं प्रकुर्वाणं, वन्देऽहं भक्तवत्सलम्॥ ७॥ रामभक्तिरसाविष्टं, प्रेमाश्रुपरिपूरितम्। सीताशोकविनाशाय, नृत्यते मारुतिः प्रभुः॥ ८॥ अञ्जनीगर्भसम्भूतं, केसरीकुलभूषणम्। सूर्यशिष्यं महाप्राज्ञं, ताण्डवेऽहं नमाम्यहम्॥ ९॥ यत्र यत्र रघुनाथस्य, कीर्तनं परमाद्भुतम्। तत्र तत्र महावीरः, ताण्डवं दर्शयत्यपि॥ १०॥ कालोऽपि यस्य संत्रस्तः, मृत्युर्दूरं पलायते। हनुमत्ताण्डवश्रुत्या, सर्वमङ्गलमश्नुते॥ ११॥ संकटं नाशयेदाशु, रोगशोकभयापहम्। हनुमत्ताण्डवं दिव्यं, सर्वसिद्धिप्रदायकम्॥ १२॥ ॥ फलश्रुतिः ॥ यः पठेत् प्रातरुत्थाय, भक्त्या हनुमतस्तवम्। बलं बुद्धिं यशः कीर्तिं, लभते नात्र संशयः॥ रामदूत कृपासिन्धो, भक्तानुग्रहकारक। रक्ष रक्ष महावीर, ताण्डवेन नमोऽस्तु ते॥ वन्दे कपीश्वरं वीरं, रामकार्यैकतत्परम्। येन लङ्का समग्रा वै, दग्धा धर्मस्य रक्षणे॥ १॥ रामनामप्रभावेण, सागरं योऽतिलङ्घयत्। दृष्ट्वा सीतां जनकजां, शोकसिन्धोस्तरङ्गिणीम्॥ २॥ अशोकवाटिकामध्ये, दुष्टानां मदभञ्जनः। एक एव महावीरः, सैन्यं सर्वं व्यनाशयत्॥ ३॥ अक्षकुमारं रणे हत्वा, राक्षसान् बहुधा क्षिपन्। गर्जयन् रामनामोच्चैः, कम्पयामास मेदिनीम्॥ ४॥ बद्धोऽपि ब्रह्मपाशेन, न भीतो मारुतात्मजः। धर्मार्थं स्वीकृतं बन्धं, वीरस्यैव महात्मनः॥ ५॥ दशाननसभामध्ये, निर्भयो रामदूतकः। उवाच सत्यवचनं, धर्ममार्गप्रदर्शकम्॥ ६॥ क्रुद्धेन रावणेनाथ, पूच्छे वह्निर्नियोजितः। स एव वह्निर्भूत्वाग्निः, लङ्कां सर्वां ददाह हि॥ ७॥ स्वर्णप्राकारसंयुक्तां, रत्नमण्डपशोभिताम्। क्षणेन भस्मसात्कृत्वा, तस्थौ वीरो महाबलः॥ ८॥ ज्वालामालापरिवृतः, कालाग्निरिव भास्करः। लङ्कायां ताण्डवं कृत्वा, दुष्टदर्पं न्यपातयत्॥ ९॥ हाहाकारो महानासीत्, राक्षसानां पुरे तदा। “रामदूतोऽयमायाति” इत्युचुर्भीतमानसाः॥ १०॥ सीतादेव्यै प्रणम्याथ, प्रदक्षिणमकारयत्। रामसन्देशमादाय, पुनः सागरमुत्प्लुतः॥ ११॥ यस्य स्मरणमात्रेण, दुष्टबाधा प्रणश्यति। तं हनूमन्तमीडेऽहं, लङ्काविध्वंसकारकम्॥ १२॥ ॥ फलश्रुतिः ॥ यः पठेल्लङ्काविध्वंस-स्तोत्रं भक्तिसमन्वितः। भयं तस्य न तिष्ठेत, विजयं लभते ध्रुवम्॥ रामभक्तिं परां लब्ध्वा, संकटैर्मुच्यते नरः। हनुमान् रक्षतु नित्यं, भक्तानां हितकारकः॥