Geceye Kalan Işık

[Kıta 1] Sessiz bir akşam indi şehre, Yağmur dokundu eski camlara. Bir şarkı kaldı yarım içimde, Adını söylemeden dudaklarımda. Sokaklar seni hatırlatırken, Gölgeler uzandı ayaklarıma. Ben hâlâ aynı yerde beklerken, Zaman seni aldı uzaklara. [Ön Nakarat] Belki bir gün rüzgâr döner, Kaybolan yollar bizi bulur. Kalbimde sönmeyen bir kıvılcım, Karanlık gecelere ışık olur. [Nakarat] Sen geceye kalan ışık, Sessizliğimde duyulan şarkı. Gitsen bile silinmez izin, Kalbimden geçiyor hâlâ adın. Sen uzaklarda doğan sabah, Umut gibi beklenen bir bahar. Dönmesen de bil ki içimde, Sana açılan bir pencere var. [Kıta 2] Bir tren geçti eski istasyondan, Ardında bin yarım hikâye. Ben seni sordum bütün yıldızlara, Cevap verdiler yalnızca geceye. Fotoğraflar soldu çekmecelerde, Ama gözlerin aynı kaldı. Unutmak kolay dediler bana, Kalbim onların sözünü duymadı. [Ön Nakarat] Belki bir gün rüzgâr döner, Kaybolan yollar bizi bulur. Kalbimde sönmeyen bir kıvılcım, Karanlık gecelere ışık olur. [Nakarat] Sen geceye kalan ışık, Sessizliğimde duyulan şarkı. Gitsen bile silinmez izin, Kalbimden geçiyor hâlâ adın. Sen uzaklarda doğan sabah, Umut gibi beklenen bir bahar. Dönmesen de bil ki içimde, Sana açılan bir pencere var. [Köprü] Bir gün aynı gökyüzüne bakarsan, Belki beni hissedersin. Bir yabancı şarkı duyduğunda, İçinde beni bulabilirsin. Ne bir söz isterim senden, Ne de geçmişi geri getirmek. Bazı insanlar gider hayattan, Ama kalpten gitmezler demek. [Final Nakarat] Sen geceye kalan ışık, Küllerimden doğan bir şarkı. Yollarımız ayrılmış olsa da, Ruhumda yaşıyor hâlâ adın. Sen uzaklarda doğan sabah, Gözlerimde beklenen bahar. Dönmesen de bil ki içimde, Hiç kapanmayan bir kapın var. [Outro] Gece susar… Yıldızlar kayar… Ama senden kalan o ışık, Kalbimde sonsuza kadar yanar…