هنرمند اگر جهان‌بینی داشته باشد خفه نخواهد شد! | گفت‌وگوی محمدرضا اصلانی و نوید پورمحمدرضا - خط فرضی

در زمانه‌ای که کارکردن برای سینماگران یا هنرمندان با اندیشه و تفکر مستقل سخت می‌شود طوری که به سادگی نمی‌توانند حرف‌شان را زده و نظرشان را ابراز کنند تکلیف چیست؟ آیا باید ساکت بنشینند؟ در شرایطی که استیلای سانسور قدرتش بیش از گذشته است و محدودیت‌های اقتصادی باعث می‌شود بسیاری از هنرمندان نتوانند کار هنری کنند، در شرایطی که فضای اجتماعی و سیاسی متفاوت است کارکرد هنرمند چیست؟ در برنامه این هفته خط فرضی کیوان کثیریان با محمدرضا اصلانی فیلمساز و نوید پورمحمدرضا پژوهشگر این موضوع را مورد بررسی قرار دادند. ♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️ بخش‌هایی از این میزگرد را در ادامه می‌خوانید: 🔸هنرمند اگر جهان‌بینی داشته باشد خفه نخواهد شد/ کجای تاریخ سینما اسم ما هست؟ حتی از بورکینافاسو اسم هست ولی از ایران نیست ▫️محمدرضا اصلانی: 🔹هنرمند اگر در یک جامعه متعادل باشد، وظیفه‌‌ای جز تولید و خلاقیت ندارد 🔹رسانه‌ها معمولاً حامی صنعت فرهنگ بوده‌اند نه حامی هنر و اصحاب هنر 🔹کار صنعتی به فرهنگ جامعه تبدیل نمی‌شود 🔹نمی‌توانیم بگوییم سینمای عامه‌پسند باید حذف بشود، اصلاً معنی ندارد 🔹هنر سینما پایگاهی است که می‌تواند به نماد تبدیل شود 🔹الان سینمای ما با سینمای تجاری ۵۰ فرق چندانی ندارد؛ تحول ایجاد نکرده و همان است فقط چهره‌ها عوض شده‌اند 🔹نمی‌توانیم بگوییم دیکتاتوری فقط اعمال می‌شود، دیکتاتوری پذیرفته می‌شود و پذیرفتگان مقصرتر از اعمال‌کنندگان هستند 🔹آنها که سعی می‌کنند با فیلم سینمایی بودن خودشان را سینماگر کنند از جهان عقب هستند 🔹فیلم فیلمساز در جیبش است نه بیرون از آنجا و بنابراین یک فیلمساز را نه سرمایه و نه نظام‌ها محدود نمی‌کنند 🔹ما نسخه مرگ هنرمند را صادر نمی‌کنیم ▫️نوید پورمحمدرضا: 🔹به ناگزیر یکی از راه‌هایی که پیش روی هنرمندان است انزوا یا کنار کشیدن از عرصه حیات اجتماعی است 🔹برای عاملان عسرت، کسانی که تنگدستی را ایجاد و تحمیل می‌کنند، انزوا گزینه مطلوبی است 🔹یکی از تراژدی‌هایی که همیشه در تاریخ هنر معاصر خودمان به آن فکر می‌کنم آقای ناصر تقوایی است 🔹فرسوده شدن، از دست رفتن و کمتر شدن چیزی نیست که کسی مثل آقای اصلانی یا آقای تقوایی بتواند با آن مبارزه کند 🔹حرکت در قلمرو ممکناتِ بازنمایی نتیجه‌اش می‌شود جشنواره فجر که زمانی فضای عمومی بود اما تبدیل به فضای انحصاری شد و عموم را از دست داد 🔹لحظه‌ای که «کیک محبوب من» وایرال شد یک لحظه از مقاومت یا مبارزه بود 🔹فکر می‌کنم در سال‌های آینده یک سینمای پررنگی داشته باشیم از فیلم‌های ایرانیان خارج از ایران و کسانی که دیگر در این مرزها نیستند 🔹از میانه و اواخر دهه ۸۰ شمسی هژمونی تصویر رسمی جمهوری اسلامی از بین رفت و همه اعتبار خودش را از دست داد 🔹ما هیچ ساختنی را نمی‌توانیم محکوم کنیم 🔹زمانه عسرت و دوران کنترل از مهاجرت و رفتن و شکست خوردن استقبال می‌کند ♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️ #خط_فرضی #کیوان_کثیریان #محمدرضا_اصلانی #نوید_پورمحمدرضا #اعتماد #اعتمادآنلاین #روزنامه_اعتماد #گفتگو #مصاحبه #کمدی #تئاتر #تیزر #سینمای_مستقل