Τάσος Λειβαδίτης - Κ. Καραμπέτη Ο αιώνιος διάλογος

Η δυο όψεις του ίδιου νομίσματος... Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ Κι ο άντρας είπε: πεινώ. Κι η γυναίκα του έβαλε ψωμί στο τραπέζι. Κι ο άντρας απόφαγε. Κι η γυναίκα τον κοίταζε πάντα. Κι η γυναίκα είπε: είσαι δυνατός, μα δεν σε τρομάζω. Κι ο άντρας είπε: είσαι όμορφη και όμως φοβάμαι. Κι ο άντρας έδειξε το κρεβάτι τους. Κι η γυναίκα ανέβηκε, σαν έτοιμη για θυσία. Κι ο άντρας είπε: διψώ. Κι εκείνη σήκωσε σαν πηγή τον μαστό της. Κι ο άντρας την άγγιξε. Κι η γυναίκα επληρώθη. Κι η γυναίκα ακούμπησε ταπεινά το κεφάλι της στα πλευρά του. Και κείνος κοίταζε πέρα, πολύ μακριά. Κι ο άντρας είπε: θα ΄θελα να ΄μαι θεός. Κι η γυναίκα είπε: θα γεννήσω σε λίγο. Κι η γυναίκα αποκοιμήθηκε. Κι ο άντρας αποκοιμήθηκε. Και μια μέρα καινούργια ξημέρωσε. Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΙΩΝΙΟΣ Η πόρτα έτριξε, κι ο άντρας μπήκε στο σπίτι. Η γυναίκα ακούμπησε στο τραπέζι ένα πιάτο φακή. Χιόνιζε. Ο άντρας σηκώθηκε κι αγνάντεψε απ' το παράθυρο. Η γυναίκα πήρε το πιάτο του άντρα, κι αργά, άρχισε να τρώει το λίγο φαΐ που' χε απομείνει. Όταν πλάγιασαν ο άντρας της χούφτωσε τα στήθεια. Ήθελε να ξεχάσει. Η γυναίκα έκανε να τον αποφύγει. Μα ήταν νέα ακόμα. Τελείωσαν Χωρίς κάν να φιληθούν. Ο άντρας έμεινε λίγο με τα μάτια ανοιχτά μές στο σκοτάδι κι αποκοιμήθηκε . Η γυναίκα σηκώθηκε αθόρυβα, και πηγαίνοντας στην άκρη της κάμαρας, απόμερα έκλαψε. Έξω, όλο χιόνιζε. Μουσικη George Varsamakis the game of treasure