Panel 1. Theatre and Crisis - Speaker 3. Kornélia Deres (Károli Gáspár University, Budapest)

ENG “Crisis Represented in Theatre, Bodies, Images, Societies” Wondered whether crises could also have positive sides: after all, the Greek word krisis can also indicate a turning point, as in a disease. So theatre can show how new things are coming into being, in a subversive way. By way of examples, she analyses the crisis of the body, as staged by Romeo Castellucci, who often allows aged or deformed bodies onto his stage. When he gives the role of Marc Antony in his Giulio Cesare to an actor with laryngectomy, he implicitly questions whose voice can be heard in politics. Likewise, the American Wooster Group addresses the crisis of images by basing a performance of Hamlet on an exact copying of the gestures from an old film version, thereby exploring how images and cultural traditions shape our understanding of Hamlet. The Hungarian Collective of Natural Disasters makes an implicit comparison between Communist and Capitalist repression by reusing the image of a woman in a glass box, originally from a production of the Communist era, in a recent staging, with some significant differences, yet suggesting an underlying similarity. NDL “Crisis gerepresenteerd in het theater, lichamen, beelden, maatschappijen” Vroeg zich af of crises ook een positieve kant kunnen hebben. Immers, het Griekse word krisis kan ook een keerpunt aanduiden, bijvoorbeeld in een ziekte. Zo kan ook het theater laten zien hoe het nieuwe geboren wordt, op ene subversieve manier. Als voorbeelden bespreekt zij de crisis van het lichaam, zoals die wordt verbeeld in het theater van Romeo Castellucci, die vaak oude of misvormde lichamen ten tonele voert. Wanneer hij de rol van Marcus Antonius in zijn Giulio Cesare geeft aan een acteur met laryngectomie, vraagt hij daarmee impliciet wiens stem in de politiek gehoord kan worden. Ook de Amerikaanse Wooster Group richt zich op de crisis van het beeld, door een voorstelling van Hamlet te baseren op het exact naspelen van de gebaren uit een oude filmversie, zodat onderzocht wordt hoe beelden en culturele tradities ons begrip van Hamlet vormen. Het Hongaarse Collectief van Natuurrampen maakt een impliciete vergelijking tussen Communistische en Kapitalistische onderdrukking door hetzelfde beeld van een vrouw in een glazen kooi, oorspronkelijk uit een productie uit het Communistische tijdperk, te hergebruiken in een recente voorstelling, met enkele belangrijke verschillen, maar niettemin wijzend op een onderliggende gelijkenis.