เรียนรู้จากข่าว : 1.การพิสูจน์เพศสภาพระดับสากลในการแข่งกีฬาระดับสากล / 2.ไซยาไนด์ออกฤทธิ์อย่างไร ?

เรียนรู้จากข่าว : 1.การพิสูจน์เพศสภาพระดับสากลในการแข่งกีฬาระดับสากล / 2.ไซยาไนด์ออกฤทธิ์อย่างไร ? ในปี 1934 เมื่อมีนักกีฬาที่ชื่อ ซเดน่า คุบโคว่า ชาวเชกโกสโลวะเกีย เธอทำสถิติโลกวิ่ง 800 เมตรหญิง จากนั้นก็ทำสถิติโลกวิ่ง 200 เมตร และวิ่ง 2x100 เมตร คือผลงานดีขนาดนี้ ก็บอกได้เลยว่านี่คืออัจฉริยะมาเกิดชัดๆ แน่นอน เธอเป็นตัวเต็งเหรียญทองโอลิมปิก 1936 ที่เบอร์ลินด้วย ถ้าเธอเก่งเองตามปกติก็คงไม่มีประเด็นอะไร แต่นักกีฬาจากชาติอื่นๆ ส่งเรื่องให้คณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) พิจารณาว่า คุบโคว่าเป็นผู้หญิงจริงหรือ? เพราะเธอมีกล้ามเนื้อเหมือนผู้ชาย และดูมีรูปร่างต่างจากผู้หญิงทั่วไป จริงๆ เธอดูเป็นชาย มากกว่าเป็นหญิงด้วยซ้ำ คณะกรรมการไปตรวจสอบ พบว่าสูติบัตรของคุบโคว่า ตอนเกิดเป็นหญิงจริง แต่ประเด็นคือร่างกายเธอเป็น intersex หรือคนสองเพศในร่างเดียว กล่าวคือ ตอนเธอเกิดขึ้นมา อวัยวะเพศมีความกำกวมดูไม่ออกว่าเป็นชายหรือหญิง แต่ดูแนวโน้มจะเป็นหญิงมากกว่า พ่อแม่จึงลงสูติบัตรให้เธอเป็นหญิงไว้ก่อน จากนั้นตอนเธอโตขึ้น ตามแผนคือจะเข้ารับการผ่าตัดให้เหลือเพศเดียว เมื่อคุบโคว่าโตขึ้น ฮอร์โมนเพศชายเริ่มเด่นชัดกว่า แต่เธอยังฉกฉวยประโยชน์จากการมีสูติบัตรเป็นหญิง เดินหน้าลงแข่งกีฬาหลากหลายประเภท ซึ่งแน่นอน ด้วยกล้ามเนื้อที่มีลักษณะของผู้ชาย ทำให้เธอลงแข่งอะไรก็ได้เปรียบ ไม่ใช่แค่วิ่ง แต่เธอคว้าแชมป์กระโดดสูง และกระโดดไกลด้วย คุบโคว่าให้สัมภาษณ์ว่า "ฉันสารภาพว่า เหมือนโชคชะตาพาฉันขึ้นรถไฟผิดขบวน จริงอยู่ฉันควรจะแจ้งคนขับให้หยุดรถ แต่ฉันกลับเลือกที่จะอยู่เงียบๆดีกว่า" เมื่อเรื่องโดนแฉออกมา คุบโคว่าจึงหนีปัญหาด้วยการประกาศเลิกเล่นกรีฑาอย่างถาวร จากนั้นเข้ารับการผ่าตัดให้เป็นเพศชายโดยสมบูรณ์ พร้อมทั้งเปลี่ยนชื่อเป็น ซเดเน็ค คูเบ็ก นอกจากเคสของซเดเน็ค คูเบ็ก ก็ยังมีกรณีของแมรี่ เวสตัน นักพุ่งแหลนชาวอังกฤษ ที่เป็น intersex เช่นกัน ก่อนสุดท้ายจะเลือกเพศชาย และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นมาร์ก เวสตัน แล้วไปแต่งงานกับผู้หญิง มีลูกด้วยกัน 3 คน เมื่อมีกรณีแบบนี้หลายครั้ง ในปี 1950 สหพันธ์กีฬาทั่วโลก จึงมองว่าจะตัดสินแค่จากสูติบัตรไม่ได้แล้ว ถ้าเกิดกรณี intersex แบบนี้อีกจะทำอย่างไร ดังนั้นจึงมีกระบวนการตรวจสอบที่ชื่อ Physical Examination แบบ Nude Parade หรือถอดเสื้อผ้าตรวจดูเลยว่า มีอวัยวะ ตามจุดต่างๆ ที่ตรงกับเพศหรือเปล่า สำหรับนักกีฬาที่ลงทะเบียนแข่งประเภทชาย จะไม่มีการตรวจสอบว่าตรงกับเพศหรือไม่ เนื่องจากถ้ามีนักกีฬาหญิงปลอมตัวมาแข่งกีฬาชาย ก็ไม่ชนะอยู่แล้ว เพราะมีร่างกายที่บอบบางกว่า แต่ในทางตรงข้าม กับนักกีฬาที่ลงทะเบียนแข่งประเภทหญิง จะถูกตรวจสอบอย่างละเอียดด้วยการแก้ผ้า ให้คุณหมอหลายๆคน ได้ช่วยกันเช็ก เพื่อคอนเฟิร์มว่าตรงตามเพศหรือไม่ วิธีนี้โดนประณามอย่างหนักเรื่องสิทธิมนุษยชน ลองคิดดูว่า คุณเป็นนักกีฬาระดับโลก แต่ต้องมาแก้ผ้าให้คนอื่นตรวจแบบนั้น มันจะโอเคหรือ นักกีฬาหญิงหลายคนมองว่าเป็นเรื่องของศักดิ์ศรี สุดท้ายการแก้ผ้าให้รุมตรวจก็เลยเป็นวิธีการที่ไม่เวิร์ก จึงต้องหาแนวทางใหม่ในการแยกแยะเพศ ปี 1966 คณะกรรมการโอลิมปิกสากลค้นพบวิธีใหม่ ที่จะตัดสินเรื่องเพศได้อย่างดีที่สุด นั่นคือการตรวจโครโมโซม ในร่างกายมนุษย์จะมีโครโมโซมทั้งหมด 23 คู่ โดยแบ่งเป็นออโต้โซม ที่ควบคุมลักษณะพันธุกรรมต่างๆ จำนวน 22 คู่ และโครโมโซมเพศ จำนวน 1 คู่ โดยโครโมโซมเพศนั้น ถ้าเป็น XX จะหมายถึงเพศหญิง และถ้าเป็น XY จะหมายถึงเพศชาย ดังนั้นไอโอซี จึงใช้เกณฑ์โครโมโซมในการตัดสินไปเลย XX ลงแข่งกีฬาประเภทหญิง ส่วน XY ก็ลงแข่งกีฬาประเภทชาย โดยทัวร์นาเมนต์แรกที่ทดลองระบบนี้คือ การแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์ยุโรปในปี 1966 การตัดสินด้วยโครโมโซมถูกใช้เรื่อยมา 30 ปี ไม่มีปัญหาอะไร แต่มามีประเด็นขึ้นในโอลิมปิก 1996 ที่แอตแลนต้า เมื่อนักกีฬาหญิง 8 คน ถูกตรวจว่ามีโครโมโซม Y อยู่ในร่างกาย ทั้งๆที่ภายนอกมีความเป็นผู้หญิงทุกอย่าง และไม่ได้ผ่านการแปลงเพศใดๆทั้งสิ้น แพทย์วินิจฉัยว่า พวกเธอเป็นกลุ่มอาการต่อต้านแอนโดรเจน (AIS) กล่าวคือเด็กที่เกิดมาเป็น XY แต่มีปัญหาบกพร่องในการแสดงออกของเพศชาย แปลว่าร่างกายของเธอเหล่านั้น แสดงออกว่าเป็นหญิงทั้งหมด อวัยวะเพศเป็นหญิง มีสูติบัตรเป็นหญิง ถูกเลี้ยงแบบเพศหญิงปกติ รูปร่าง หน้าตา กล้ามเนื้อ ความแข็งแรง ทุกอย่างเป็นหญิงหมด คำถามคือ แล้วเราจะตัดสินให้กลุ่มคนเหล่านี้เป็นชายหรือหญิงล่ะ? XY ก็จริง แต่ในเมื่อร่างกายแสดงออกเป็นหญิงทั้งหมดแบบนี้ คุณจะจับเธอไปแข่งกับผู้ชาย มันยุติธรรมอย่างนั้นหรือ? มาถึงจุดนี้ การตัดสินด้วยโครโมโซม ก็เลยถูกตั้งคำถามอีก เพราะมันไม่สามารถตัดสินได้อย่างยุติธรรมจริงๆ และถ้ายึดหลัก XX-XY ต่อไป ก็จะไปริดรอนสิทธิ์ของนักกีฬาที่เป็นโรคต่อต้านแอนโดรเจนอีก วงการกีฬาต้องค้นหาวิธีใหม่ ที่จะแบ่งแยกนักกีฬาชาย-หญิงได้อย่างแฟร์มากกว่านี้ และในปี 2011 จึงมีการคิดค้นระบบการตรวจสอบที่ชื่อ "ค่าลิมิตเทสโทสเตอโรน" เอามาใช้แทนการตรวจโครโมโซม เทสโทสเตอโรน คือฮอร์โมนเพศ ที่จะกระตุ้นให้แสดงลักษณะของความเป็นชาย เช่นความต้องการทางเพศ การสร้างเชื้ออสุจิ ขนตามส่วนต่างๆของร่างกาย กล้ามเนื้อและกระดูก นี่คือฮอร์โมนที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติของเพศชาย สหพันธ์กรีฑานานาชาติ (IAAF) กำหนดเอาไว้ว่า คนที่จะลงแข่งขันในกีฬาของประเภทหญิงได้นั้น ต้องมีค่าเทสโทสเตอโรน ในเลือดไม่เกิน 10 นาโนโมลต่อลิตร ซึ่งไอโอซีก็เห็นชอบด้วย และนำมาใช้ตั้งแต่โอลิมปิกปี 2012