Βροχή v.2 - Jolly Roger

Facebook page:   / jollyroger.theatrodromou     / thereunion16   Έξω βρέχει και τα σύννεφα μου μοιάζουνε πυκνά, η βροχή, απο παιδί, μου μαυρίζει την καρδιά και με σκοτώνει, διότι δυό ψιχάλες μόνο αρκούν για να μην παίξουν τα παιδιά μπάλα στο δρόμο. Σήμερα -λοιπόν δεν θ' ακούσω τις φωνές, τα γέλια, τους καυγάδες, τα φιλιά, τις αγκαλιές και τα όνειρά μου, που βιάσατε μπροστά μου και ακόμα απορείτε που δεν είμαι στα καλά μου και ρωτάτε, γιατί οι στίχοι μου ειν' θλιμμένοι, η μούσα μου γιατι είναι συνέχεια οργισμένη και χαλάει το κέφι κάποιων εκεί στο βάθος, που κοιτούσανε το δέντρο, ενώ τους έδειχνα το δάσος και μ' αφήσαν ή τους άφησα να φύγουν γιατί εγώ είχα σκοπό ν' αγαπήσω όσα θίγουν. Να παλέψω, να τραβήξω όσο αντέξω, από πείσμα για όλους όσους με θέλαν στην απ' έξω. Να κοιμάμαι, να γράφω τραγουδάκια να γελάμε, να μην κάνω αναφορές σ' όλ΄αυτά που μας πονάνε. Εντάξει, δεν περιμένω να σε νοιάξει. Το νου σου ο πόνος κι η βροχή δεν έχουν τάξη. Ήμουν καλό παιδί, το θυμάμαι σαν τώρα, εμένα και εσένα αγκαλιασμένους για ώρα. Ήσουν κι εσύ εκεί, ήμουν κι εγώ εδώ, ήταν κι αστέρια αρκετά στον γαμημένο ουρανό. Κι όταν έβρεχε κρυβόμουν πίσω απ' τον ήλιο και γελούσα ο μαλάκας μην σε χάσω απο φίλο, μα όταν μιλάς πολύ, εγώ βουλώνω το στόμα κι όταν κοιτάς ψηλά, εγώ φιλάω το χώμα. Ήμουν καλό παιδί και δεν έλεγα όχι, τα ονειρά μου τα στρίμωχνα σε μια τρύπια απόχη. Ήσουν κι εσύ εκεί, μα ίσως να βγήκες απ την τρύπα, ίσως να ξέχασα κι εγώ στην πορεία όσα είπα κι όταν έβρεχε πια, εγώ κρατούσα ομπρέλλα, όταν μιλούσες σοβαρά, εγώ πούλαγα τρέλα. Για να ξεχνιέμαι δεν υπήρξα σοβαρός. Μα δεν γαμιέται, απόψε την είδα αλλιώς. Ήμουν καλό παιδί, μα πάντα μου 'λειπε κάτι. Ήμουν καλό παιδί, ήμουν κι εγώ μια απάτη. Ήμουν καλό παιδί, όμως με γάμησ' η βροχή Ήμουν καλό παιδί.Ήμουν καλό παιδί.