Seyyid Taleh - Aşiq şeiri (şair: Münzəvi Ərdəbili)

Aşiq deyil tək versə səri-canu tən aşiq Lazımdı Hüseyn tək çəkə əl hər nədən aşiq. Əfsanəvi aşiqlərə aşiq deməy olmaz, Naqisdi öz eşqində hələ kuhi-kən aşiq. Fərhad ilə Məcnuna demə aşiqi kamil Mənsur ilə Vamiq də deyil mən deyən aşiq. Pərvanə kimi şəmi məhəbbətdə vurar pər Çıxmaz səhərə sevgilisin çox sevən aşiq Beyət adı gər gəlsə çəkər əl vətənindən Nizə başın öz başına eylər vətən aşiq Tənnən çıxarar yeksərə şəhanə libasın Gizlincə geyər əyninə bir pirəhən aşiq Mümkündü qənaət edə bir köhnə həsirə Heç geymiyə gül cisminə fağir kəfən aşiq Min nazlı qızı ağlasa baxmaz dalısıyca Sürətlə gedər rəzmigəhə xeymədən aşiq Ərzilə fəratın suyu yalvarsa da içməz Neynir o gil aludə suyu qan içən aşiq Musa deyil aşiq dedi ərni, lən eşitdi Müşkül eşidə ərni cavabında lən aşiq Məqtəldə Hüseyn ki hələ ərni deməmişdi Ləbbeyk sədasın eşidib qəflətən aşiq Qaçdı hamı oddan çölə zeynəb hələ qaçmır, Bilməm nə deyib Zeynəbə eşq öyrədən aşiq Can almağa heyrətdə qalıb qavizul ərvah Görmüb eləbil yarəli qərği-mühən aşiq Ərz etdi bunun hardan alım canın, İlahi Başdan ayağa yarədi bu can verən aşiq Səs gəldi kənar ol, mən özüm eyliyim ehzar Lazımdı yetə vəslimə hicran çəkən aşiq Münzəvi Ərdəbili