BORY TUCHOLSKIE - KOCIEWIE, KAWA W CISZY PORANKA, WIEŚ OSIEK,JEZIORO CZARNE. MILCZENIE I POGADUCHY

118 Żeby choć trochę Musnąć Ciebie myślą Mój Świecie Tak by nie urazić By wybawić siebie od Ciebie Spojrzeć w twoją mroczność rozgwieżdżoną Pod powiekę przeklętą beznadziejnie zmrożoną Poruszyć duszę i sumienie twoje O zmiłowanie prosić Po coś mi się napatoczył Z otchłani bezdźwięcznej wydobył Niewdzięcznika w atomy przysposobił Do życia uzbroił człowieczego Nie mogłem gdzieś paść się na sawannie Lub w przestworzach na innej skale Siedzieć niemy A nie żonglować słowem nadaremnym… . . . z tomiku - Myśli o myślach Poeta w Drodze Stanisław Utkany