✔️İstanbul Tarihi Balat Agora Meyhanesi ✔️

Kamera: Gökhan Asa Montaj: Mesut Tuna Sunum: Serhat Aslan Balat Çıfıt çarşısı ve Agora Meyhanesi bi harikaydı... Agora’nın Meyhanesi geri döndü Bütün kuşakların ezbere bildiği şarkılardandır Agora Meyhanesi… Herkesin aşkı biraz bu şarkıya benzer, en azından benzetmeye çalışırız. Zamanı aşıp kültürümüze mâl olmuştur. Ne var ki, düne kadar bu şahane aşkların yaşandığı mekândan mahrumduk. Düne kadar, diyoruz, çünkü İstanbul’un en eski semtlerinden Balat’ın tarihi çarşısındaki Leblebiciler Sokağı’nda yer alan ünlü meyhane, örnek bir restorasyon çalışmasından sonra yeniden açıldı. Antik Yunan’da bütün sokakların çıktığı meydana “toplanma yeri” anlamına gelen agora adı verilmişti. Yurttaşların kendileriyle ilgili kararlar aldığı forumlar burada yapılır, kamusal hizmetler burada görülür, pazar buraya kurulurdu. İstanbul’un agoralarına ruhunu veren kahvehaneler ve meyhaneler, sundukları çokkültürlü sosyalleşme imkânıyla toplumsal hayatın nabzının tutan mekânlardı. Haliç’e bakan Agora Meyhanesi de Balat’ın bütün sokaklarının çıktığı yerde, agoranın göbeğindeydi. 1890 yılında Kaptan Asteri tarafından açıldı, ardından barbalık oğlu Stelyo’ya geçti. 1950’lerde bu kez Stelyo’nun oğlu Hristo Dulidis, namı diğer Kaptan Hristo bayrağı devraldı ve meyhaneyi işletmeyi kapanana kadar aralıksız sürdürdü. Eski adı Palatiyon (saray kapısı) olan Balat, Bizans döneminden itibaren daha çok Musevilerin yaşadığı bir yer olagelmişti. İstanbul’un fethinden sonra fasılalarla Avrupa’dan gelen Museviler de Balat’a yerleştirilmişti. Gerek gayrimüslim nüfusun yoğunluğu, gerekse ticaretin her dem canlı olduğu işlek bir liman oluşu, Balat’ı tıpkı Galata gibi gedikli meyhaneleriyle ünlü bir semt haline getirmişti. Evliya Çelebi Seyahatnamesi’nde Balat Kapısı ve civarında birçok meyhanenin bulunduğu not düşülüyordu. 19. yüzyıl mizah yazarı ve İstanbul tarihçisi Çaylak Tevfik de ünlü Meyhaneler Risalesi’nde Balat meyhanelerini saymadan edemedi: Merkezde Karanlık, Koço Kalfa, Köroğlu, Bahçeli, Yarım Balat, Karanfil, Yasef; sur kapısı dışında Dülgeroğlu, Hacı Miron, Hacı Avram, Gümüş Endaze, Bayraktar, Çingene Müslim… Bu meyhanelerin hiçbiri günümüze ulaşamamıştır. Agora meyhanesi sitesinden alıntıdır.. #Balat #AgoraMeyhanesi #İstanbul Sana bu satırları Bir sonbahar gecesinin Felç olmuş köşesinden yazıyorum. Beşyüz mumluk ampullerin karanlığında Saatlerdir, boşalan kadehlere Şarkılarını dolduruyorum, Tabağımdaki her zeytin tanesine Simsiyah bakışlarını koyuyorum* Ve, kaldırıp kadehimi Bu rezilcesine yaşamların şerefine içiyorum: Burası Agora Meyhanesi Burda yaşar aşkların en madarası Ve en şahanesi Burda saçların her teline Bir galon içilir Sen, bu sekiz köşeli meyhaneyi bilmezsin Bu sekiz köşeli meyhane seni bilir. Burası Agora Meyhanesi Burası arzularını yitirmiş insanların dünyası. Şimdi içimde sokak fenerlerinin yalnızlığı Boşalan ellerimde Kahreden bir hafiflik. Bu akşam Umutlarımı meze yapıp içiyorsam Elimde değil. Bu da bir nevi namuslu serserilik. Dışarıda hafiften bir yağmur var Bu gece benim gecem Kadehlerde alaim-i semaların raksettiği, Gönlümde bütün dertlerin Hora teptiği gece bu Camlara vuran her damlada Seni hatırlıyorum Ve sana susuzluğumu... Birazdan plaklarda şarkılar susar, Kadehler boşalır, Umutlar tükenir Mezeler biter Biraz sonra Bir mavi ay doğar tepelerden Bu sarhoş şehrin üstüne, Birazdan bu yağmur da diner. Sen bakma benim böyle delice efkarlandığıma, Mendilimdeki o kızıl lekeye de boşver Yarın gelir çamaşırcı kadın Herşeyden habersiz onu da yıkar; Sen mes'ut ol yeter ki Ben olmasam ne çıkar. Dedim ya: Burası Agora Meyhanesi Bir tek iyiliğin tüm kötülüklere Meydan okuduğu yer Burası Agora Meyhanesi, Burası kan tüküren Mes'ut insanların dünyası... - (*) Simsiyah bakışların tangosu Onur Şenli #balat #fener #agora