เขมรพวง เถา - ผลสัมฤทธิ์ มทร.ธัญบุรี ๒๕๖๗

โครงการแสดงผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษา สาขาวิชาดนตรีคีตศิลป์ไทยศึกษา ประจำปีการศึกษา 2566 วันจันทร์ที่ 1 เมษายน 2567 เวลา 13.00-16.00 น. ณ ห้องสุนทรวาทิน ชั้น 1 อาคารนาฏศิลป์และดุริยางค์ ภาควิชานาฏดุริยางคศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี 0:00 สามชั้น ท่อน ๑ 5:54 สามชั้น ท่อน ๒ 13:15 สองชั้น ท่อน ๑ 15:23 สองชั้น ท่อน ๒ 18:27 ชั้นเดียว ท่อน ๑ 19:13 ชั้นเดียว ท่อน ๒ 20:13 ลูกหมด เนื้อร้องเพลง เขมรพวง เถา [๓ ชั้น] เจ้างามปลอดยอดรักของพลายแก้ว ได้มาแล้วแม่อย่าขับให้กลีบหนี พี่ยอมตายไม่เสียดายแก่ชีวี แก้วพี่อย่าได้พร่ำรำพันความ [๒ ชั้น] พี่ผิดพี่ก็มาลุแก่โทษ จงคลายโกรธแม่อย่าถือว่าหยาบหยาม พี่ชมโฉมโลมลูบด้วยใจงาม ทรามสวาทดิ้นไปไม่ใยดี [ชั้นเดียว] รอยเล็บแม่จึงเจ็บด้วยหยิกต้อง ขัดข้องเพราะเจ้าปัดสลัดพี่ ค้อนควักผลักพลิกแล้วหยิกตี ถ้อยทีถูกข่วนแต่ล้วนเล็บ เพลงเขมรพวง เถา สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอเจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงปรับเพลงร้องสำหรับประกอบ "การแสดงภาพนิ่ง" ขึ้นถวายสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชเจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร มีอยู่ 8 เรื่อง แต่เฉพาะในเรื่องขอมดำดินทรงบรรจุทำนองเขมรพวงให้ร้องในบทของพระประทุม (ท้าวพันชุม) เนื้อร้องและทางดนตรีได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย แม้แต่ผู้ที่มิใช่นักร้องนักดนตรีก็จำเอาไปร้องกัน และด้วยความที่จำแต่เนื้อร้องจึงทำให้ผู้ที่ไม่รู้จักชื่อเพลง ที่แท้จริงเรียกเพลงเขมรพวงไปตามบทร้องว่า "เขมพระปทุม" ต่อมาพ.ศ 2460 หลวงประดิษฐ์ไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) ได้นำทำนองเพลงเขมรพวงหรือเขมรพระประทุมสองชั้น นั้นมาแต่งขยายขึ้นเป็นอัตราสามชั้นโดยประดิษฐ์ให้มีสำนวนทำนองเป็นการกรอสำเนียงเขมร แบบเดียวกัน กับเพลงเขมรเลียบนคร และเรียกชื่อตามของเดิมว่า "เขมรพวง" เมื่อราวพ.ศ. 2464 สมัยที่ นิยมร้องเพลงเถากันโดยทั่ว ๆ ไป หมื่นประคมเพลงประสาน (ใจ นิตยผลิน) ได้คิดตัดแต่งจากอัตราสองชั้นของเดิมลงเป็นอัตราชั้นเดียว ครบเป็นเพลงเถา โดยทางร้องชั้นเดียวนั้น นายเหมือน ดูรยประกิต เป็นผู้คิดขึ้น