Nevid Müsmir- Dem

aç ellerini kunuta terdir geceler göklerden akan zemzemelerdir geceler uç, her gece ruya çeşmesinden bir iç keflen(sarhoş ol) güzelim gör(bak) ne haberdir, geceler geçmiş ne diyor? diyor ki: Cem (efsanevi bir şah ismi)den danışın lakin gelecek diyor direm ( dirhem-para)den danışın benden soruşun(sorun) deyim( diyeyim) ki ey insanlar! geçmiş, gelecek ölendi(r) DEM (şimdi) den danışın bilmem ne deyim (diyeyim) o dem ki sey sey( hezyan) diyerem bir "ya" diyeli "HÜDA"(tanri) deyip "ey" diyerem ahiste getir kulağını gizlin işit her dem dil ucu" Hu" çağırıp hey( ardı arda) diyerem aşkın namazın kılanlara aşk olsun mütriplere Tef çalanlara aşk olsun dünya özü cife (ceset, leş) dir talepkarları it (köpek) dünyadan uzak kalanlara aşk olsun aşkın nesimin elinden asan (kolayca) verme gördün geliri(geliyor) yapış onu, can verme! gördüm gece yarı yalvarırdı "ASİ" ra rabb! ona dert ver, da(ha) derman verme... İstanbul Türkçesiyle. Söz. Davut MÜSMİR beste: Nevid Müsmir