Güç zehirlenmesi ve liderlik

“Güç” kelime olarak bile pozitif bir algı yaratıyor değil mi? Çocukluğundan bu yana güce özendirilmeyen var mı? Yemek ye güçlü ol, Derslerini iyi çalış, iyi anla, güçlü ol, Bilgili ol, güçlü ol… Güçlü kuvvetli ol… Uzar gider. “Güçlü ol, iyi ol” ifadesi duymadık ama değil mi? Güç hep üstünlük ifadesi olarak verildi. İş dünyası farklı mı? Hayır. Güçlü şirket, güçlü çalışan, rekabette ezici güç… Güç ile ilgili sözler uzar gider. Hep bir üstünlük var. Güç = üstünlük. Böyle olunca da güç= iyilik, güçlü olan iyi de olur ifadeleri yan yana gelmemiş. Güç arttıkça güçten zehirlenme de artmış. Unvan, para, bilgi, kişi her nereden güç alıyorsa onunla zehirlenmiş. İnsanların sahip oldukları, iktidar gücü, makam, para, servet ve şöhretleri arttıkça vicdanları katılaşır, ahlakları aşınır, adalet duyguları körelir, hükmetme ve buyurma tutkuları artar… İnsanî değerleri ve empati yetenekleri ise giderek erozyona uğrar. Egoları tavan yapar ve fren tutmaz duruma gelir. Hukuksal, toplumsal meşruluk ve adalet anlayışı artan oranda yerini güç kullanarak sınırsız ve koşulsuz yönetme, karar verme ve sahip olma iradesine bırakır. Bu durum, “güç zehirlenmesi” olarak tanımlanır.