பகவத் கீதை | அ. 2, பா. 16

பகவத் கீதை – அத்தியாயம் 2, பாடல் 16 "இல்லாதது எப்போதும் இருப்பதில்லை; இருப்பது எப்போதும் அழிவதில்லை." இந்தப் பாடல், பகவத் கீதையின் ஆழ்ந்த அத்வைத ஞானத்தை எளிய தமிழில் விளக்குகிறது. உலகம் உண்மையாகத் தோன்றினாலும், அது கனவில் தோன்றும் காட்சிகளைப் போன்றது என்பதை எடுத்துரைக்கிறது. பெயர்கள், உருவங்கள், மாற்றங்கள் அனைத்திற்கும் பின்னால் மாறாத சத்தியம் ஒன்று உள்ளது. அதுவே ஆத்மா, அதுவே ப்ரம்மம். அலைகள் பல இருந்தாலும் கடல் ஒன்றே; நகைகள் பல இருந்தாலும் தங்கம் ஒன்றே; குடங்கள் பல இருந்தாலும் மண் ஒன்றே. அதுபோல உலகின் அனைத்து பெயர்-உருவங்களுக்கும் ஆதாரமாக இருப்பது ஒரே சுத்த சைதன்யமே. அறியாமையால் உலகம் தெரிகிறது; ஞானத்தால் ப்ரம்மம் தெரிகிறது. கயிற்றை பாம்பாக எண்ணும் மாயை நீங்கியவுடன் கயிறு மட்டும் மிஞ்சுவது போல, அறியாமை நீங்கியவுடன் ப்ரம்மம் மட்டுமே மிஞ்சுகிறது. நீ உடல் அல்ல. நீ மனம் அல்ல. நீ வந்து போகும் எண்ணமல்ல. நீ நித்திய சைதன்யம். அதுவே ப்ரம்மம். அதுவே சத்தியம். அதுவே நீ. #பகவத்கீதை #கீதை #அத்வைதம் #ஆத்மஞானம் #ப்ரம்மம் #சைதன்யம் #வேதாந்தம் #ஸ்ரீகிருஷ்ணர் #கீதாசாரம் #தமிழ்ஆன்மிகம் #ஞானம் #ஆன்மீகம் #BhagavadGita #Advaita #Vedanta