Psalm 22 - Utrapienie przełamane wiarą – Twoje łzy zamienią się w pokojową ciszę!

Przewodnikowi chóru, na Ajjelet haszahar. Psalm Dawida. Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś? Czemu jesteś tak daleki od wybawienia mnie, od słów mego jęku? 22:2 Boże mój, wołam we dnie, a nie odzywasz się do mnie; w nocy, a nie mogę się uspokoić. 22:3 Ale ty jesteś Święty, mieszkający wśród chwały Izraela. 22:4 Tobie ufali nasi ojcowie, ufali i wyzwoliłeś ich. 22:5 Do ciebie wołali i zostali wybawieni, tobie ufali i się nie zawiedli. 22:6 Ja zaś jestem robakiem, a nie człowiekiem, pośmiewiskiem ludzi i wzgardą ludu. 22:7 Wszyscy, którzy mnie widzą, szydzą ze mnie, wykrzywiają usta, potrząsają głową, mówiąc: 22:8 Zaufał PANU, niech go wyzwoli; niech go ocali, skoro go kocha. 22:9 Ale to ty mnie wydobyłeś z łona, napełniłeś mnie ufnością jeszcze u piersi mojej matki. 22:10 Na ciebie byłem zdany od narodzenia, od łona matki ty jesteś moim Bogiem. 22:11 Nie oddalaj się ode mnie, bo utrapienie bliskie, a nie ma nikogo, kto by mnie wspomógł. 22:12 Otoczyło mnie mnóstwo cielców, osaczyły mnie byki Baszanu. 22:13 Rozwarły na mnie swe paszcze jak lew drapieżny i ryczący. 22:14 Rozpłynąłem się jak woda i rozłączyły się wszystkie moje kości; moje serce stało się jak wosk, roztopiło się w moim wnętrzu. 22:15 Moja siła wyschła jak skorupa, a mój język przylgnął do podniebienia; położyłeś mnie w prochu śmierci. 22:16 Psy bowiem mnie osaczyły, obległa mnie zgraja złoczyńców; przebili moje ręce i nogi. 22:17 Mogę policzyć wszystkie moje kości; a oni patrzą na mnie, przypatrują się. 22:18 Dzielą między siebie moje szaty i o moją tunikę rzucają losy. 22:19 Ale ty, PANIE, nie oddalaj się; mocy moja, spiesz mi na ratunek. 22:20 Ocal od miecza moją duszę, od mocy psów cenną duszę moją. 22:21 Wybaw mnie z lwiej paszczy, bo i od rogów jednorożców mnie ocaliłeś. 22:22 Będę głosił twoje imię moim braciom, będę cię chwalił pośród zgromadzenia. 22:23 Chwalcie PANA, wy, którzy się go boicie; wysławiajcie go, całe potomstwo Jakuba; bójcie się go, wszyscy potomkowie Izraela. 22:24 Bo nie wzgardził ani się nie brzydził utrapieniem ubogiego, ani nie ukrył przed nim swego oblicza, lecz gdy ten do niego wołał, wysłuchał go. 22:25 Od ciebie pochodzi moja chwała w wielkim zgromadzeniu; wypełnię swoje śluby wobec tych, którzy się ciebie boją. 22:26 Ubodzy będą jeść i nasycą się, chwalić PANA będą ci, którzy go szukają; wasze serce będzie żyć na wieki. 22:27 Przypomną sobie i nawrócą się do PANA wszystkie krańce ziemi i oddadzą pokłon przed twoim obliczem wszystkie rodziny narodów. 22:28 Do PANA bowiem należy królestwo i on panuje nad narodami. 22:29 Wszyscy bogaci ziemi będą jeść i oddawać mu pokłon, upadną przed jego obliczem wszyscy, którzy zstępują w proch, którzy nie mogą swej duszy zachować przy życiu. 22:30 Potomstwo będzie mu służyć i będzie poczytane Panu za pokolenie. 22:31 Przyjdą i ludowi, który się narodzi, opowiedzą jego sprawiedliwość – że on tak uczynił.