ΚΑΤΑΧΝΙΑ-ΝΕΚΡΟΒΑΤΩΝΤΑΣ@ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ,09.07.2016,Athens,Greece, #2

Πάλι σε αντίκρισα να σέρνεις τη σκιά σου αγρίμι νύχτα που βγαίνει παγανιά σκουριά χειμώνας να ήρθε καλοκαίρι θυμωμένα λόγια και οινοσκευάσματα το πλήθος στέκει τοίχος ανάμεσα μας το βλέμμα μούδιασμα και σ'άφησα νωρίς είναι ξημέρωμα δεν είπα το όνομα σου δεν ξέρω αν πρέπει συγγνώμη να σου πω πάλι σε είδα πάλι σε είδα στα μονοπάτια που η θλίψη περπατά πάλι σε είδα πάλι σε είδα και στέκει δίπλα σε φλερτάρει η μοναξιά αγρια νυχτα και μου λες πως τωρα αρχιζει νεκροβατωντας την πανσεληνο κοιτας αφηρημενος πενθημα εγλωβισμενος νεκρωβατοντας τωρα μου χαμογελας στα μονοπατια που η θλιψη περπατα νεκροβατωντας την πανσεληνο κοιτας και στεκει διπλα σε φλερταρει η μοναξια