Nexhmije Pagarusha dhe Jusuf Gërvalla

Nexhmije Pagarusha në tetor 2010 në koncertin me rastin e 65-vjetorit të lindjes së Jusuf Gërvallës. "Nëse shpirti i njeriut nuk vdes - kështu thonë - atëherë shpirtin e Jusufit e kemi këtu te ne, sonte. Ai na dëgjon edhe na sheh, ne jo atë. Jusufi ishte një engjëll. Ishte një poet i mirë, ishte një këngëtar i mirë, ishte një gazetar i mirë. Në natyrë çdo gjë është e përsosur, përveç raca e njeriut. Jusufi ishtë natyrë. Kurrkush nuk ka besuar se çfarë vullkani është në shpirtin e tij, në zemrën e tij, për dashninë e madhe t'popullit t'vet. U diktu atëherë kur dora e tradhëtarit e nxorri atë fuqi, atë vullkan. Mirëpo ai vullkan nuk humbi. Shkoi tek të gjithë të rinjtë, të cilët edhe të tjerët e dhanë jetën për lirinë. " Do t'ju recitoj vetëm një refren. Mandej do ta dëgjojmë edhe muzikën së bashku. Refreni ështe një tekst i mrekullueshëm që e kam këndu në Akorde. Muzika Severin Kajtazi. Ky qe cak i fundit Unë po largohem pergjithmonë Le të ngelë buzë lumit kjo melodi e fundit Pa fjalë dhe gënjeshtra Ma shtri veç dorën dhe mos qaj Stinët që kaluan ishit plot vaj.