NEKEZ - IRAGANA

Kristalezko malkotan itotako iragana orain hurbilduz doa berriz niregana ahazturiko guztia bakardade hautsia hodei baten bihurtuz estali du eguzkiak eta zu gabe nago eta zu gabe bizi naiz Urruntasuna soilik lortu ahal dezaket banaketa hotzaren bakardadea zugana gerturatzen saiatu izan nintzen gutun eta kableen bitarteko hitzetan Baina sentimenduak horrela adierazten hain zailak nola diren eta ez zaizkit ateratzen azkenik distantziak hemen utzi egin gaitu atzera jo ezinik aurrera jo nahi gabe berriro aurrera jo nahi gabe Zertarako bilatu guztiaren erruduna inor izan ote zen patuaren laguna azkenean gu biok sorturiko mundua fikziozko irudi gezurrezko maitasuna Inori ezin bota gertatua gainera pena biona bada helduago bagera zuganako bidea aspaldi itxi nuen ez saiatu irekitzen bihotz honek ez baitu...ez baitu bi aldiz itxaroten (x2)