खोई पर्जापट्टा । चियाबारी गीत । बीपी बजगाईं ।

कुहिरोले छोपेका चियाका बुटा छोपेर छोपिन्न मुस्कानले ढाकेका आँशुका धर्सा मेटेर मेटिन्न विरानो लाग्छ आफैलाई आफ्नो घरेडी जहिल्यै पसिना रगत दिएर आफ्नो बनेन कहिल्यै रङ्गीविरङ्गी झण्डाले भन्छ सपना तिम्रै हो साइरनको आवाजले सपना खोस्छ भोक पनि हाम्रै हो कमाने जीवन चियाको बुटा उकालो-भिरालो छोराले सोध्छ खै पर्जा-पट्टा, जन्मनै पीर भो कुहिरोले छोपेका चियाका बुटा छोपेर छोपिन्न मुस्कानले ढाकेका आँशुका धर्सा मेटेर मेटिन्न पिरती बुन्छे ठुलेकी आमा, हिउँदोको चिसोमा मजेत्रो उसको फाटेको टालो, मन कहाँ बिसाउँ म छातीमा भारी बोकेरै बित्छ साँझ र बिहानी भिज्दैन कहिल्यै परेली उसको भिज्दैन सिरानी कुहिरोले छोपेका चियाका बुटा छोपेर छोपिन्न मुस्कानले ढाकेका आँशुका धर्सा मेटेर मेटिन्न शब्द अनि सङ्गीत: बी पी बजगाईं