Zełenski i ukraińscy bohaterowie – Europa NIE pozwoli na to co robi Ukraina

Ukraina buduje panteon bohaterów narodowych i ogłasza, że nikt z zewnątrz nie będzie miał prawa wpływać na ukraińską pamięć historyczną. Brzmi dumnie i suwerennie – ale czy jest to realne? Otóż nie. Polska będzie wpływać na to, kogo Ukraina czci jako bohaterów. I nie tylko Polska – większość Europy, jeśli nie cała Unia Europejska, będzie wywierać ten wpływ. Nie dlatego, że chce upokarzać Ukrainę, ale dlatego, że Ukraina stara się wejść do UE, a Unia ma własne wartości i własne granice tego, co jest do zaakceptowania. Przez długi czas można było zakładać, że ukraińska administracja działa według przemyślanego planu – że rządzący wiedzą czego chcą, mają konkretną strategię i idą na zwarcie z Polską z zimnego rachunku politycznego. Ale im dłużej obserwuje się działania Kijowa, tym trudniej utrzymać tę interpretację. Ukraina grozi dronami, straszy polskich polityków, buduje panteon bohaterów których Europa nigdy nie zaakceptuje – i robi to wszystko w momencie, gdy wisi na klamce cudzej pomocy, nie mając szans na samodzielne wygranie wojny z Rosją. To co robi ukraińska administracja coraz bardziej przypomina nie politykę, lecz szaleństwo podyktowane kompleksami. Fakt, że Zełenski idzie w tym kierunku, mówi bardzo wiele o tym, jak głęboko zakorzenione są na Ukrainie przekonania określane w Europie Zachodniej mianem skrajnie prawicowych – brunatnych. Te przekonania mają na Ukrainie mocne podglebie i są dobrze rozpropagowane. Dlaczego? Bo wynika to z kompleksu państwa, które praktycznie nigdy nie istniało jako samodzielny byt – ludu, który dopiero tworzy się jako naród i próbuje w jakiś sposób zbudować legendę swojego powstania. Czy Ukraina zdaje sobie sprawę z konsekwencji tej drogi? Czy Zełenski rozumie, że gloryfikowanie kontrowersyjnych postaci historycznych zamknie Ukrainie drzwi do Europy? Zapraszam do oglądania i komentowania – czy to polityczna kalkulacja, czy rzeczywiście kompleksy decydują o kierunku ukraińskiej polityki historycznej?