Ovce moje, mirujte u doli – Donji Bitelić (HR) i Łada

Mistrzowie – śpiewacy z miejscowości Bitelić Donji Marica Jukić – głos prowadzący (počinje) Matija Jukić – drugi głos (prati) Milica Jukić – drugi głos (prati) Zespół Łada Zofia Zaborowska – drugi głos (prati) Kacper Siejkowski – drugi głos (prati) Projekt Łada + Mistrzowie powstał z potrzeby realnego uczestnictwa w pieśni tradycyjnej, nie tylko jako wykonawcy, ale również jako uczniowie i badacze. Jego istotą jest bezpośrednie spotkanie z żywą tradycją oraz budowanie długofalowych relacji z osobami, które ją praktykują. Członkowie zespołu Łada od wielu lat uczą się bezpośrednio od wiejskich śpiewaków i śpiewaczek w ich naturalnym środowisku kulturowym, poza sceną i instytucjonalnym kontekstem. Przekaz mistrz–uczeń stanowi fundament pracy z repertuarem i techniką wokalną, ale równie ważnym elementem są relacje budowane wokół pieśni. Wspólne śpiewanie staje się przestrzenią rozmowy, zaufania i wzajemnego poznania, z której z czasem rodzą się przyjaźnie trwające latami. Pieśń pełni tu rolę medium, łączy ludzi różnych pokoleń i kultur, umożliwiając wymianę wiedzy, pamięci i emocji. Dzięki temu tradycyjny śpiew jest żywą praktyką zakorzenioną w codziennym doświadczeniu wykonawców, w której każde spotkanie i wspólne wykonanie staje się kolejnym ogniwem ciągłości tradycji. Pieśń Ovce moje, mirujte u doli stanowi hybrydową formę śpiewu, sytuującą się pomiędzy stylem archaicznym a nowszymi praktykami wokalnymi regionu. Łączy ona elementy dawnych technik krtaniowych i „surowej” polifonii z bardziej rozwiniętą formą melodyczną oraz większą elastycznością rytmiczną, charakterystyczną dla późniejszych warstw tradycji. To właśnie to napięcie pomiędzy „starym” a „nowym” czyni ją jedną z najciekawszych muzycznie form śpiewu obszaru Cetinskiej krajiny. Donji Bitelić to wieś położona na południowych zboczach masywu Dinara, w pobliżu koryta rzeki Cetiny. Jejmieszkańcy od stuleci zajmują się pasterstwem i rolnictwem. To właśnie w takim krajobrazie – otwartym, górskim i surowym – wykształciły się charakterystyczne techniki wokalne regionu. Śpiewaczki z Bitelića należą do nielicznej już grupy kobiet wykonujących archaiczne techniki śpiewu m.in. treskavicę – jedną z odmian zjawiska muzycznego znanego jako ojkanje, wpisanego w 2010 roku na Listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego wymagającego pilnej ochrony prowadzoną przez UNESCO. Nagranie zrealizowano we wrześniu 2025 roku, przy okazji badań terenowych projektu Balkan Polyphony. HR Ovce moje, mirujte u doli, dok navezem maramicu loli. Crne oči ispale ti, diko, što su mene lagale toliko. PL Moje owce, spokojnie stójcie w dole, aż nie skończę haftować chusteczki dla miłego Oby ci te czarne oczy wypadły, kochany, czemu tyle mnie okłamywały? Podziękowania dla Macieja Sarny Partnerzy: Zalas, Balkan Polyphony i Fundacja Łada, Narodowe Muzeum w Zadarze