بعضی خواب‌ها از بیداری حقیقی‌ترند | خواب دیدم، غزلی عرفانی از خیاط

خواب دیدم بعضی خواب‌ها، تعبیرِ دل‌اند؛ نه تصویرِ شب. «خواب دیدم خیل غم آمد مرا زنجیر کرد گیسوانش به چه خوش آن خواب را تعبیر کرد» در این غزل، خیاط از خوابی سخن می‌گوید که با غم آغاز می‌شود، اما در ژرفای خود، پرده‌ای از راز عشق و تقدیر را کنار می‌زند. اینجا زنجیر، تنها نشانه‌ی اسارت نیست؛ رشته‌ای‌ست میان دل و سرنوشت. غم، فقط اندوه نیست؛ آیینه‌ای‌ست که عاشق در آن، حقیقتِ خویش را می‌بیند. خیاط در این شعر، از عشقی می‌گوید که اختیار را از جان می‌گیرد، دل را در محکمه‌ی خویش می‌نشاند، و بی‌آنکه چهره بگشاید، ملکِ درون را تسخیر می‌کند. این غزل، روایتِ انسانی‌ست که در میان خواب و بیداری، زخم و شفا، تلاش و تقدیر، به رازی بزرگ‌تر سپرده می‌شود؛ رازی که شاعر در پایان، آن را نه حاصل کوشش خود، بلکه تدبیرِ او می‌داند. غزلی خیال‌انگیز و تأمل‌برانگیز از خیاط؛ درباره‌ی خواب، غم، عشق، تقدیر و دلی که در بند افتاد، اما در همان بند، معنا یافت. در دیوان خیاط همراه ما بمانید. #دیوان_خیاط #خیاط #خواب_دیدم #شعر_عرفانی #غزل_عرفانی #شعر_فارسی #ادبیات_فارسی #عرفان #عشق_عرفانی #تقدیر #موسیقی_عرفانی #PersianPoetry #SufiPoetry #MysticalPoetry