"Σε Καρτερούσα" - Δημήτρης Λάγιος

  / dimitrislayios   Σε καρτερούσα - Μόνο εσύ μπορούσες να με φτάσεις στης φυλακής το παγωμένο μου κελί μονάχα εσύ μανούλα μου καλή σαν όπως μια φορά να μ αγκαλιάσεις. Σε καρτερούσα - Δε μπορεί σκεφτόμουν να με αφήσεις Χριστού παραμονή χωρίς φιλί ήρθες μανούλα τώρα το κελί με φως ελπίδας έχει πλημμυρίσει. Σε καρτερούσα - Τώρα πια με βρηκες θα μείνεις έχουμε τόσα να σου πω και να μου πεις διώξε μακριά τον εφιάλτη της σιωπής και δώσε μου τη θέρμη της γαλήνης. Σε καρτερούσα - Κάτσε εδώ νανούρισέ με πάλι σαν εκείνο τον αξέχαστο καιρό θυμάσαι που με κοίμιζες μωρό χαϊδεύοντάς μου μάνα το κεφάλι. Σε καρτερούσα - Τάχα τι πώς φύγανε τα χρόνια νανούρισέ με μάνα το ποθώ κοντά σου σαν παιδί να κοιμηθώ κι ας γίνανε οι ξανθές μου μπούκλες χιόνια... Σε καρτερούσα....