Verhaal van Ineke Jochems, ooggetuige van de watersnood van 1953

Ineke Jochems was 15 jaar toen ze de watersnood van 1953 meemaakte in Oude-Tonge. Ze woonde met haar ouders, twee broers en een zusje aan de Kerkring. Haar vader maakte haar in de nacht van zaterdag op zondag om 04.00 uur wakker. Hij vertelde dat de Suusjespolder vol liep en wilde er gaan kijken. Hij vroeg haar broer die 18 was of hij mee wilde, maar die bleef liever thuis. Kort daarna kwam haar vader weer terug omdat het water Oude-Tonge al binnenstroomde. Vader wilde met het gezin met de auto naar Middelharnis vluchten, maar kon de auto niet meer bereiken. Daarom gingen ze naar boven om daar te schuilen. Achter het huis stortten huizen in en verdronken mensen. De zaterdagavond was Ineke nog met een paar vriendinnen naar de film geweest. Haar vader had een vriendinnetje dat in de polder woonde nog naar huis gebracht. Zij is met haar hele familie verdronken en nooit teruggevonden. Ineke denkt dat zij één van de ongeïdentificeerde slachtoffers is die op de begraafplaats liggen begraven. Dit verhaal is tot stand gekomen in samenwerking met gemeente Goeree-Overflakkee.