คริสเตียนกับความเชื่อ โรม1:14-17

รม1:14-17 1:14 ข้าพเจ้าเป็นหนี้ทั้งพวกกรีกและพวกบาบาเรียน (ทุกชาติที่ไม่ใช่กรีก) ด้วย เป็นหนี้ทั้งพวกนักปราชญ์และคนเขลาด้วย ** ชาวกรีก ถือว่าเป็นพวกมีการศึกษามีสติปัญญาเฉลียวฉลาดรอบรู้ พวกเขาจะดูถูกชาติอื่นทั่วโลกและถือว่าต่ำกว่าพวกตน ทุกชาติในโลกนี้คือ พวกบาบาเรียน สำหรับชาวกรีกคือชาวต่างชาติที่ไม่ใช่กรีก คือพวกที่ไม่ฉลาดไม่มีสติปัญญาและความรอบรู้   1:15 ฉะนั้นข้าพเจ้าก็เต็มใจพร้อมที่จะประกาศข่าวประเสริฐแก่ท่านทั้งหลายที่อยู่ในกรุงโรมด้วย 1:16 ด้วยว่าข้าพเจ้าไม่มีความละอายในเรื่องข่าวประเสริฐของพระคริสต์ เพราะว่าข่าวประเสริฐนั้นเป็นฤทธิ์เดชของพระเจ้า เพื่อให้ทุกคนที่เชื่อได้รับความรอด พวกยิวก่อน และพวกกรีกด้วย ** เปาโลไม่ละอายเนื่องจากว่าท่านมีของประทานในการประกาศ ไม่ใช่ไม่ละอายด้วยตัวเก่าที่เอาแต่พูดแบบไม่ดูกาลเทศะ ** ฤทธิ์เดชแห่งข่าวประเสริฐมาจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ สามารถปลดปล่อยผู้ฟังจากอำนาจของมารซาตานที่ผูกมัดปิดหูบังตาเขาไว้ เพื่อนำคนมาหาพระเจ้าเพื่อให้มาถึงความรอด   1:17 เพราะว่าในข่าวประเสริฐนั้นความชอบธรรมของพระเจ้าก็ได้แสดงออก โดย เริ่มต้นก็ความเชื่อ จบลงก็ความเชื่อ ตามที่มีเขียนไว้แล้วว่า ‘คนชอบธรรม จะมีชีวิตดำรงอยู่โดยความเชื่อ’ ** ความชอบธรรมแสดงออก โดยการเชื่อเอาของผู้เชื่อ ไม่ใช่โดยการกระทำดีของตัวเก่าในอาดัม แต่โดยการกระทำดีของพระคริสต์ในเราที่ได้มาจากการเชื่อเอาของเรา พระเจ้านับการกระทำนี้ว่า ชอบธรรมและมีบำเหน็จให้เรา ** โดยเริ่มต้นก็ความเชื่อ สุดท้ายก็ความเชื่อ และ ‘คนชอบธรรมจะมีชีวิตดำรงอยู่โดยความเชื่อ’ คือหลักการการดำเนินชีวิตคริสเตียน เป็นสิ่งที่สำคัญมากที่สุดที่ผู้เชื่อมากมายไม่รู้ คือเราไม่ดำเนินชีวิต รับใช้ นมัสการ อธิษฐาน กระทำทุกสิ่งตามอารมณ์ความรู้สึกและสิ่งที่ตามองเห็น แต่เราเชื่อเอา เราเชื่อในพระคำพระเจ้าที่เป็นความจริงที่พระองค์กระทำแล้วในพระคริสต์ ซึ่งพระองค์ได้กระทำสำเร็จแล้ว ชีวิตใหม่ของเรา ฐานะของเรา ตำแหน่งใหม่ของเรา พระพร สันติสุข ความหวังของเรา และความจริงของเรา อยู่ในพระคริสต์ ไม่ได้อยู่ในอาดัมหรือสิ่งที่ตามองเห็นอีกต่อไปแล้ว (2 คร 5:7) เริ่มต้นก็ด้วยความเชื่อก็คือเมื่อเราเชื่อ เราได้รับการยกโทษบาปเพราะเราเชื่อเอา เราได้บังเกิดใหม่ก็ด้วยความเชื่อ เราได้รับพระวิญญาณก็ด้วยความเชื่อ เราได้อยู่ในพระคริสต์ นั่งในสวรรคสถานกับพระบิดา ได้รับสันติสุข และกลายเป็นคนชอบธรรมและสุดท้ายได้กลายเป็นผู้ชนะ ทุกสิ่งก็ด้วยความเชื่อทั้งนั้น ประสบการณ์ชีวิตในพระคริสต์ก็จะเกิดขึ้นในชีวิตเรา