Kilka zdjęć o niezwyczajnej

Film, którego bohaterką jest Władysława Klinowska z Żywca. -------- Władysława Klinowska urodziła się 30 czerwca 1933 roku w Gilowicach. W roku 1962 ukończyła Technikum Rolnicze w Czernichowie. W roku 1964 ukończyła Studium Pedagogiczne dla nauczycieli szkół zawodowych. W roku 1971 - zdobyła tytuł inżyniera rolnictwa Z wykształcenia jest inżynierem rolnictwa w Wyższej Szkole Rolniczej w Krakowie. W roku 1978 otrzymała Dyplom Studium Nauczycielskiego w Tarnowie. Na liście kwalifikacji ma także tytuł mistrzowski w dziedzinie Krawiectwa Lekkiego Damskiego -- tytuł uzyskała w roku 1977. Ścieżka zawodowa, to wiodła poprzez Narodowy Bank Polski w Żywcu (gdzie pracowała od 1951 do 1959) poprzez pracę w szkołach w wielu miejscowościach Żywiecczyzny, poprzez pracę na stanowiskach urzędniczych, aż po pracę na rzecz rozwoju kultury w regionie (m.in. ŻOK Żywiec), na rzecz dzieci (Towarzystwo Przyjaciół Dzieci w Bielsku-Białej). W roku 1983 Władysława Klinowska przeszła na emeryturę i poświęciła się całkowicie pracy społecznej, charytatywnej, wolontariatowi. Pierwsze odznaczenie otrzymane za pracę na rzecz dzieci -- Odznaka Przyjaciela Dziecka, Władysława Klinowska otrzymała w roku 1972. Potem wielokrotnie była wyróżniana i odznaczana. Wśród wielu odznaczeń, Władysława Klinowska może pochwalić się Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1983), Złotą Odznaką Związku Nauczycielstwa Polskiego (1988), Medalem 50-lecia Towarzystwa Miłośników Ziemi Żywieckiej (1990). W roku 1998 uznana została „Osobowością Podbeskidzia", a w roku 2001 otrzymała złotą odznakę Zasłużonego Działacza Kultury. W roku 2001 Władysława Klinowska zaproszona została do udziału w programie Zwyczajni-Niezwyczajni, gdzie barwnie opowiadała o pracy z dziećmi, młodzieżą, działaniach na rzecz integracji, na rzecz niepełnosprawnych. Niezwykle ważnym odznaczeniem było uhonorowanie Orderem Kawalera Uśmiechu w roku 2002. Order jest o tyle ważny, że zgłoszenia do tego wyróżnienia składają dzieci i to właśnie one uznały, iż tak nagrodzą wieloletnią pracę pani Klinowskiej. Jednym z ważniejszych wyróżnień jest także wpis do Złotej Księgi Miasta Żywca. Jest to wyraz uznania i docenienie pracy na rzecz lokalnej społeczności. Władysława Klinowska wychowała kilka pokoleń młodych ludzi, często dotkniętych kalectwem, niepełnosprawnością. Dawała im szansę na rozwijanie swoich pasji, umiejętności, zdolności, talentów. Pani Władysława jest opiekunką i mentorką takich niepełnosprawnych artystów jak Przemek Kużnik (niedosłyszący gitarzysta), Wojtek Marek (niepełnosprawny śpiewający artysta), Szymon Worek (recytujący wiersze), Anna Kuźlik (niepełnosprawna artystka, wyszywająca obrazy na płótnie). W latach siedemdziesiątych, Władysława Klinowska była jedną z twórczyń żywieckiego oddziału TPD. W ramach działań Towarzystwa zakładane były place zabaw, organizowane wakacyjne wyjazdy, zajęcia dla dzieci i młodzieży. Niezwykle ważna była także pomoc dla dzieci z rodzin najbiedniejszych i potrzebujących wsparcia. W roku 1997 była współzałożycielką Stowarzyszenia Na Rzecz Osób Niepełnosprawnych Ziemi Żywieckiej. Przez szereg lat Stowarzyszenie działało w Klubie na ul Jana 10. Tam organizowane były zajęcia dla młodszych i starszych, dla niepełnosprawnych i pełnosprawnych, wszyscy mogli znaleźć tam miejsce dla siebie. Przez wiele lat pani Klinowska była Prezeską Stowarzyszenia, a dziś jest jego honorową członkinią i prowadzi zajęcia Grupy Integracyjnej, która skupia osoby starsze, niepełnosprawne i wszystkich tych, którzy chcą uczestniczyć w działaniach Grupy, twórczo spędzać wolny czas. Ważnym elementem działalności pani Władysławy była i jest organizacja, wystaw plastycznych, gobelinowych, malarskich, tkackich, prac szydełkowych i innych. Co rok z jej inicjatywy organizowane są imprezy integracyjne (Dzień Dziecka, Pożegnanie Lata, Mikołajki i inne). Pani Władysława Klinowska bardzo silnie zaznacza się w żywieckim krajobrazie ludzi tworzących kulturę, budujących lokalną społeczność, jest charyzmatyczna, potrafi organizować zespoły twórcze i wciąż uczy kolejne pokolenia, jak ważną sprawą jest umiejętność działań wspólnych dla dobra ogólnego. --- Realizacja: Szymon J. Wróbel/ Dominik Cędrzak.