79 / Αηλί εκείνον π’ αγαπά / Κιμιγιάν / Ανέστης Μωυσής - Γιάννης Τσανασίδης

Κιμιγιάν... Αηλί εκείνον π’ αγαπά (Επιτραπέζιο) Μουσική: Παραδοσιακή Στίχοι: Παραδοσιακοί Τραγούδι: Ανέστης Μωυσής Λύρα: Γιάννης Τσανασίδης Ηχογράφηση: EastSide Studio Μίξη-Mastering: Αλέξανδρος Καροτσέρης Επιμέλεια στίχων: Κώστας Καρακασίδης https://pontianlyrics.gr/songs/song-d... Ατός που κ’ επορεί να πίν’ και κρατεί την παράν ατ’ Καμίαν κι θα χ̌αίρεται, ούτε και ση χαράν ατ’ Και ας σο σπαλερόπο σου τα δέματα σ’ ελύαν Τα καταρράχτι͜α τ’ ουρανού εθάρρεσα ενοίαν Ποπάδες τριγυλίστε με και βάλτε με σην μέσεν ’Κι ’ξέρετε τα τερτόπα μ’ ντο έχω εγώ απέσ’ ι-μ’ Αηλί εκείνον π’ αγαπά και ’κ’ επόρει να παίρει Αγκαλιάσ̌κεται το γεργάν’, κρούει λάχτας το μιντέριν ⤛Γλωσσάρι⤜ αγκαλιάσ̌κεται: παίρνει αγκαλιά, αγκαλιάζει απέσ’: μέσα γεργάν’ (τουρκ. yorgan): πάπλωμα εθάρρεσα: θεώρησα, πίστεψα ελύαν: λύθηκαν, έλιωσαν ενοίαν: άνοιξαν (αμετάβ.) επορεί: μπορεί ’κ’ (αρχ.ελλ. ουκί-οὐχί): δεν καμίαν: ποτέ καταρράχτι͜α: καταρράχτες ’κι (αρχ.ελλ. ουκί-οὐχί): δεν κρατεί: κρατάει, βαστάει, στέκει, αντέχει κρούει: χτυπάει λάχτας: κλωτσιές, λακτίσματα μέσεν: μέση μιντέριν (τουρκ. minder): ταπί, χαλάκι παράν (τουρκ./περσ. para/pāre): λεφτά, το χρήμα πίν’: πίνει ποπάδες: παπάδες σπαλερόπο: μέρος γυναικείας ενδυμασίας αυτοτελές που χρησιμεύει ως κάλυμμα του στήθους τερτόπα (τουρκ./περσ. dert): (υποκορ.) καημοί, βάσανα, στενοχώριες τριγυλίστε: τριγυρίστε Κάποιες ιστορίες μένουν αναλλοίωτες στο πέρασμα του χρόνου όσον αφορά τη μορφή, το περιεχόμενο και τα χαρακτηριστικά τους και αμετάβλητες σχετικά με την ποιοτική, χρηστική και δημιουργική λειτουργία τους. Γίνονται μύθοι που ταξιδεύουν μνημονεύοντας το παρελθόν, διδάσκοντας το παρόν, καθορίζοντας και ολοκληρώνοντας το μέλλον. Τραγούδια που ηχούν ανακαλύπτοντας αλλοτινές εποχές, ερμηνεύοντας τα διάφορα πλαίσια και τις συνθήκες επιτέλεσης τους και διαγράφοντας την μετέπειτα πορεία τους προς την αιωνιότητα. Το/Η "Κιμιγιάν" είναι μυθικό φυτό με μαγικές, θαυματουργές και συγχρόνως ανεξήγητες ιδιότητες. Από πολλούς μάλιστα αμφισβητείται ιστορικά ακόμα και η ύπαρξή του. Παρ' όλα αυτά, ταξιδεύει διαχρονικά στους κόλπους της ποντιακής γλώσσας θέλοντας μεταφορικά να περιγράψει κάτι το σπάνιο, το πολύτιμο, το σημαντικό, το θαυμαστό, το δυσεύρετο, το θεραπευτικό. Η ιδιαιτερότητα και μοναδικότητα του αυτή μπορεί εύκολα να παραλληλιστεί με αυτήν της ποντιακής παραδοσιακής μουσικής, που διασώθηκε από τους προκατόχους μας και διαδίδεται μέχρι σήμερα προφορικά, αγγίζοντας την τελειότητα μέσα από την απλότητα και συγχρόνως την περιπλοκότητα της. Σκοπός αυτής της μουσικής παραγωγής είναι η ανάδειξη παραδοσιακών τραγουδιών, μέσα από μια σύγχρονη καλλιτεχνική προσέγγιση και προοπτική. Πρόκειται για επανεκτελέσεις κατά κύριο λόγο, που προέκυψαν αβίαστα μέσα από τη συνεργασία με τους τραγουδιστές και φίλους που συμμετέχουν. Γιάννης Τσανασίδης