Karadeniz Atışması 2

Yayla yolu dardur, duman gelur bürür ha, Akılsuz uşak var ya, aklı bi adım geruda. Lafı bana uzatma, altında kalursun ha, Fırtınama kapılup denize dolarsun da! Çay karası gözlerum, her şeyi sezerum ben, Senun gibi boş adami tokmakla ezerum ben. Kemençem coşti mi durdurana aşk olsun Aklun varsa çekil kenara, yenildun geçmiş olsun Dumanlidur başumuz, Karadeniz’un özü bu, Bizde yalan bulunmaz, mert uşağun sözü bu! Deniz ne kadar süzse da hamsi yine ağdadır, Senun aklun havada, benumkiyse dağdadır! Kemençen çok öterse, yayı bende saklidur ha, Laf atan uşak değil, susan her zaman haklidur da. Boş teneke tınlar derler, sesun ondandur ha, Asıl marifet odur ki sözü kalpten getürendur da!