آه از رفتگان بی‌برگشت | بر اساس شعر هوشنگ ابتهاج

«آه از رفتگان بی‌برگشت» قطعه‌ای آرام و اندوهگین است که با کمک هوش مصنوعی، بر اساس شعر هوشنگ ابتهاج (سایه) ساخته شده است. در این اثر، شعر به‌عنوان اعترافی تلخ از زیستِ فرسوده، فراموشی، و سرنوشت ناگزیر شنیده می‌شود؛ روایتی از ایستادن، سوختن، و آگاهی از پایان. موسیقی تلاش می‌کند بدون احساسات اغراق‌شده، وزن اندوه، خشم فروخورده و حسِ بازگشت‌ناپذیری را در ساختاری معاصر منتقل کند. این قطعه توسط سهیل فریدمنش ساخته شده و بخشی از تجربه‌های او در پیوند شعر فارسی با ساختارهای موسیقایی معاصر و ابزارهای هوش مصنوعی است. اگر به شعر فارسی، راک فارسی با رویکرد متفاوت، و خوانش‌های تازه از متون کلاسیک و معاصر علاقه‌مند هستید، این قطعه می‌تواند برای شما شنیدنی باشد.