زموږ د کلي هغه دنګه جینۍ| د پیر محمد کاروان کلام د استاد شاه‌ولي افغان په غږ

زموږ د کلي هغه دنګه جينۍ هغه په سپين کې غنمرنګه جينۍ اوس يې ها سور سالو لمبه نه وهي اوس په پستو ګوتو چمبه نه وهي هغه چې سندرې يې په لاس رانيوې د بام کوترې يې په لاس رانيوې اوس يې د ټول کلي بامونه وران دي سپين د کوترو يې سلامونه وران دي خړو اوبو يې سور پېزوان وړی دی زېړ مازيګر يې ترابان وړی دی چا يې په غشو کشمالي وژلي چا ترې يادونه د لالي وژلي سپېرو سیليو ترېنه شال وړی دی د چړو څوکو يې شين خال وړی دی نه يې ځونډي، نه يې بنګړي پاتې دي بس تش کودي يې د ګړي پاتې دي تش له بنګړو يې مړوندونه پاتې ډک يې د ورور کمربندونه پاتې غم، د وطن د غره د لمنځې په څېر زړه کې يې وغځېد د ګونځې په څېر په هدېرو ګرځي ملنګه جينۍ هغه د ژوند په شانې دنګه جينۍ لکه غوټۍ د غاټول ټولې پټې په سره کفن کې ترې همځولـې پټې ټولو غمونو ته يې دا پرېښې د عرش پر لاره يې دعا پرېښې زړه يې په ټولو پسې ټول داغ داغ د ژوند د دښتې دا غاټول داغ داغ لکه رنځوره زېړه پاڼه جينۍ هغه غنمرنګه، هغه سکاڼه جينۍ اوس په اختر د جونو پنډې نشته اوس د ګودر د جونو پنډې نه شته هغه ملاله او خماره جينۍ هغه چمبه ماره، ټپه ماره جينۍ ټولې ټپې يې اوس ټپي ټپي دي غرونه، تپې يې اوس ټپي ټپي دي ستونی يې بس د یاقربان هدېره زړۀ يې د هر يوهٔ ارمان هدېره په نيمو شپو لېونۍ چيغه وکړي لکه ويشتلې هوسۍ چيغه وکړي ويښه دنيا وي، ځان په خوب واچوي پرده د دې پر لېونتوب واچوي هغه د اوبو غــوندې بې رنګه جينۍ هغه په مينه کې ملنګه جينۍ ستوري تسبې کړي، پرې مولا يادوي نوم د وطن مې په بيا بيا يادوي سترګې په لوري د مولا واړوي هسې نه بل مخې دنيا واړوي. #پیر_محمد_کاروان #شاه_ولي_افغان #پښتو_شعر #پښتو_کلام #وطن #غزل #PirMohammadKarwan #ShahWaliAfghan #PashtoPoetry