ម៉ែកុំយំ | Original Song 2026

[Intro] (Ooh, sranoh...) [Verse 1] ដើមត្នោតរាំតាមខ្យល់នៅមាត់បឹង ក្លិនផ្កាម្លិះហើរមកដល់ច្រមុះខ្ញុំជាលើកចុងក្រោយ ម៉ែអង្គុយនៅក្រោមដើមពោធិ៍ ចងអំបោះសឱ្យកូន គាត់មិននិយាយអ្វីទេ តែទឹកភ្នែកគាត់ស្រក់លើដៃខ្ញុំ ខ្ញុំធ្លាប់តែដេញគោនៅវាលស្រែ កាន់នឹមភ្ជួររាស់ ឥឡូវត្រូវកាន់អាវុធ ដើរចូលទៅក្នុងព្រៃត្រជាក់ កម្រាលព្រំស្មៅបាត់ទៅហើយ សល់តែដីភក់ស្លុងជើង ខ្ញុំប្រាប់ម៉ែថា កុំយំអី កូនទៅដើម្បីទឹកដីយើង។ [Pre-Chorus] មេឃចាប់ផ្ដើមងងឹត សំឡេងផ្គរលាន់ពីចម្ងាយ ខ្យល់រដូវវស្សាមកដល់ហើយ តែខ្ញុំមិនបាននៅជួយច្រូត។ [Chorus] វាសនាអ្នកចម្បាំង ឃ្លាតឆ្ងាយពីស្រុកកំណើត បន្សល់ទុកស្នាមញញឹមម៉ែ និងក្លិនបាយក្ដាំងក្បែរភ្នក់ភ្លើង ខ្ញុំយាមការពារព្រំដែន ដើម្បីឱ្យផ្ទះយើងមានសេចក្ដីសុខ ទោះត្រូវហាលភ្លៀង ហាលខ្យល់ ក៏មិនឱ្យសត្រូវមកបំពាន (សន្យានឹងវិលវិញ ពេលស្រូវមាសពេញវាល...) [Verse 2] យប់នេះខ្ញុំដេកលើដី សម្លឹងមើលទៅផ្កាយ ឆ្ងល់ថាប្អូនស្រីខ្ញុំ ប្រហែលជាកំពុងរៀនមេរៀន ឬក៏ពុកកំពុងជួសជុលដំបូលផ្ទះដែលធ្លាយ រាល់ដងខ្ញុំជាអ្នកឡើង តែឥឡូវខ្ញុំនៅទីនេះ ក្នុងអាវយោធាពណ៌បៃតង សើមជោកដោយទឹកសន្សើម ខ្ញុំមិនមែនជាក្មេងប្រុសម្នាក់ដែលខ្លាចផ្គរលាន់ទៀតទេ គ្រប់ជំហានដែលខ្ញុំឈាន គឺដើម្បីស្មៅរាល់ដើម ដើម្បីវត្តអារាម និងសំឡេងជួងដែលធ្លាប់ឮកាលពីតូច។ [Chorus] វាសនាអ្នកចម្បាំង ឃ្លាតឆ្ងាយពីស្រុកកំណើត បន្សល់ទុកស្នាមញញឹមម៉ែ និងក្លិនបាយក្ដាំងក្បែរភ្នក់ភ្លើង ខ្ញុំយាមការពារព្រំដែន ដើម្បីឱ្យផ្ទះយើងមានសេចក្ដីសុខ ទោះត្រូវហាលភ្លៀង ហាលខ្យល់ ក៏មិនឱ្យសត្រូវមកបំពាន។ [Bridge] ភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំងណាស់ ទឹកដីនេះស្រែកហៅឈ្មោះខ្ញុំ ខ្ញុំមិនខ្លាចការលះបង់ ព្រោះឈាមក្នុងខ្លួនជាខ្មែរ ទោះត្រូវដួលក្នុងភក់ ក៏ដៃនៅតែកាន់ទង់ជាតិជាប់ ដើម្បីឱ្យអ្នកនៅខាងក្រោយ បានដេកលក់ស្រួលក្នុងមុង (ម៉ែអើយ កូននឹកណាស់... តែទឹកដីត្រូវការកូន) [Outro] សំឡេងសត្វយំក្នុងព្រៃ ដូចជាសំឡេងលួងលោម ចាំកូនណា៎... ពេលច្រូតកាត់ កូននឹងទៅដល់ផ្ទះ (ទៅដល់ផ្ទះ...) (Sranoh nas...) (ចាំកូន...)