KAYBIN ARDINDAN: YENİDEN DOĞUŞ

Yolunu kaybettiğin anda, nasıl olur da o acı senin fener gibi aydınlatır yolunu? Açar kapalı gözlerini. Dinletir sana en minik fısıltıyı. Kulak kabartırsın içindeki en derin sese. Ne yapacaktın? Olanı, öleni kabul etmekten başka! Ya isyan edecektin düzene, ya da gideni onurlandırmak adına kıymetini bilecektin hayatın. Nasıldı, nedendi bilmiyorum. Bildiğim tek şey: O giderken artık ben eski ben değildim. Artık susmayacak, ertelemeyecek ve bir günüm, bir gün önceki günümle asla aynı olmayacaktı…