วัดพระนอนหนองผึ้ง อ.สารภี

วัดพระนอนหนองผึ้ง ในอดีตเป็นที่อยู่อาศัยชองชนเผ่าลั้วะ ต่อมาประมาณปี พ.ศ. ๑๒๐๐ พระมหาเถระเจ้า จำนวน ๕ รูป ซึ่งติดตามพระนางจามเทวีมาครองนครหริภุญชัย ตามคำเชิญของพระเทวฤษีได้จารึก และเทศนาถึงหมู่บ้านแห่งนี้ว่า พวกลั้วะเกิดความเลื่อมใสศรัทธาประสาทะจึงเอารังผึ้งจากต้นมะขามริมสระน้ำใกล้หมู่บ้านมาถวายพร้อมสร้างพระอารามให้อยู่จำพรรษา และนำสารีริกธาตุใส่กระบอกไม้รวกบรรจุผอบทองคำในหลุมลึก ๒๒ ศอกขนานนามว่า “วัดหนองผึ้ง” วัดนี้ได้ดำรงต่อมาหลายชั่วอายุคน และได้ร้างไปชั่วระยะหนึ่ง จนปี พ.ศ. ๑๘๓๖ มีพระมหาเถระเจ้าพร้อมเศรษฐี และบริวารจากเมืองเชียงแสนได้บูรณะเจดีย์ขึ้น และสร้างพระพุทธรูปปางไสยาสน์ (พระนอน) ยาว ๓๘ ศอก ร่วม ๑๙ นิ้ว และสร้างพระพุทธรูปปางมารวิชัย (พระเจ้าทันใจ) ๑ องค์ หน้าตักกว้าง ๓ ศอก กับ ๑ คืบ ต่อมาลุปี พ.ศ. ๑๘๓๘ พระเจ้าเม็งรายตีนครหริภุญชัยได้ และสร้างเมืองใหม่ทิศเหนือนครหริภุญชัย ชื่อว่า นครกุมกามได้รวมเอาวัดนี้เป็นวัดสำคัญในนครกุมกาม มีประเวณีนมัสการสรงน้ำปิดทองพระนอน ในวันเพ็ญเดือน ๘ เหนือทุกปี สืบต่อมาและได้รับพระราชทานวิสุงคามาสีมา เมื่อ พ.ศ. ๒๔๕๖ #gotrivogo #ลุงตรีโว #สองปันพาเที่ยว #วัดในอำเภอสารภี #วัดพระนอนหนองผึ้ง