कृष्णा…कुठे लपलासी…

कृष्णाच्या विरहात तळमळणाऱ्या भक्ताची आर्त हाक. दर्शनाच्या तृष्णेने व्याकुळ झालेला जीव संसाराच्या मायाजाळात भरकटत असताना एकमेव आधार म्हणून बाँकेबिहारीच्या चरणी शरण येतो. भावपूर्ण कृष्णभजन. मराठी भजने — कॉपी फॉरमॅट १. बाँकेबिहारी कुठे लपलासी हे बाँकेबिहारी, कृष्ण मुरारी, सांग कुठे तू लपलासी? माझ्या डोळ्यांची ही तृष्णा, का रे अजूनही छळतोसी? तुझ्या दर्शनाविना जगणे, जणू कोरडी एक नदी, तुझ्याच नामी श्वास गुंफले, भेट तुझी रे सांगे कधी? संसाराच्या या मायाजाळी, जीव माझा हा भरकटला, तुझ्याच पायी आस विसावे, तूच एक रे आधार उरला. 'नरेश' तुझा हा दीन भिकारी, तुझ्याच दारी उभा असे, कृपादृष्टीने पाह एकदा, तुझ्याविना मन कुठे नसे. २. तूच शोध रे मला गोपाला तूच शोध रे मला गोपाला, मी हरवलेली गाय तुझी, दिशा दाही या अंधारल्या, आता साद ऐक ना तू माझी. पाच तत्त्वांच्या या देहाचा, मोह मला का पडला रे? तुझ्याच नादाविना कन्हैया, जीव कसा हा जळला रे. यमुनातीरी शोधून थकले, कुठे न दिसे तुझी सावली, तुझ्याच शोधात वेड्यापरी, रात्रही आता येऊन ढळली. 'नरेश' म्हणे हे श्यामसुंदरा, हाक मार ना पुन्हा मला, तुझ्याच चरणी देह विसावू, शरण आलोय आता तुला. ३. हे कृष्ण गोपाल हरी दीनदयाळ हरी हे कृष्ण गोपाल हरी, हे दीनदयाळ हरी, तूच कर्ता, तूच कारण, हे परम कृपाळ हरी. रणभूमीवर रथात बसुनी, कर्मयोग तू सांगितला, देहाच्या या नश्वरतेचा, अर्थ जगाला समजावला. तुझ्याच रंगात रंगून जाता, मीरा झाली वेडीपिसी, सूरदासांच्या अंध डोळ्यांना, दर्शन दिधले तूच निशी. 'नरेश' गातो नाम तुझे हे, श्वासांच्या या तालावर, तुझीच भक्ती, तुझीच शक्ती, राहू दे या भाळावर. ४. तुझ्या मायेचा खेळ कन्हैया तुझ्या मायेचा खेळ कन्हैया, कुणालाही ना उमजला, तुझ्याच हाती दोरी तरीही, जीव हा माझा गुरफटला. मोह-मायेचे जाळे पसरे, पदोपदी या संसारी, तुझ्या नामाची नौका केवळ, पार करील भवसागरी. तुझ्याच वेणूचा नाद ऐकुनी, मन हे माझे वेडे होई, तुझ्याविना या रिक्त जगात, अर्थ कशाला उरला नाही. 'नरेश' ठेवी माथा चरणी, पदरी घे रे सावळ्या, तुझ्याच प्रेमाच्या वर्षावाने, शांत कर या जळत्या झळा. ५. तूच कृपेचा सागर हरी तूच कृपेचा सागर आहेस, तूच दिनांचा नाथ हरी, माझ्या पदरी पाप जरीही, तूच मला रे पार करी. अहंकाराचे ओझे पाठी, घेऊन चालतो वाट तुझी, तुझ्याच नामे हलकी होईल, जीवन-नौका ही माझी. तुझ्याच दारी आलोय आता, सर्वस्व माझे सोडूनिया, तुझ्याच चरणी आस लागली, मोह जगाचा तोडूनिया. 'नरेश' मागे दान भक्तीचे, नको मला रे काही दुजे, श्वासांच्या या शेवटपर्यंत, नाम असावे ओठी तुझे. ६. सावळे ते रूप तुझे रे सावळे ते रूप तुझे रे, नयनांमध्ये साठवले, तुझ्याच हसऱ्या वदनावरती, मन हे माझे हरपले. गळ्यात वैजयंती माला, माथ्यावरती मोरपीस, तुझ्याच ध्यानी मग्न राहणे, हीच जिवाची एकच आस. कधी यमुनेच्या तीरावरती, कधी कदंबाच्या छायेत, तुझीच पावले शोधत आहे, संसाराच्या या मायेत. 'नरेश' पाहूनी रूप तुझे हे, देहभानही विसरून गेला, तुझ्याच प्रेमाच्या या रंगात, रंगुनी आता पूर्ण जाहला. ७. माझे मी पण विसरून गेलो माझे मी पण विसरून गेलो, जेव्हा पाहिले रूप तुझे, तुझ्याच अस्तित्वात विरघळले, आता उरले न काही माझे. तुझ्याच नामी सकाळ माझी, तुझ्याच नामी संध्याकाळ, तुझ्याच भक्तीत रंगून जावे, असाच जावा माझा काळ. तूच माझा सखा सोबती, तूच माझा माय-बाप, तुझ्याच चरणी विलीन होता, मिटून जातील सर्व पाप. 'नरेश' झाला तुझाच आता, जन्मोजन्मीचा हा दास, तुझ्याच प्रेमाची ही भक्ती, हीच जिवाची अंतिम आस.