พุทธวจนฉบับ ๑๕ ปฏิบัติ สมถะ วิปัสสนา อ่านโดย ภิกขุเอเอ อธิจิตฺโต ตอน ๑

00:00:00 01.ธรรมที่เป็นส่วนแห่งวิชชา 00:02:13 02.เจริญสมถะและวิปัสสนาย่อมแทงตลอดซึ่งธาตุเป็นอเนก 00:10:06 03.สมถะและวิปัสสนาต้องเป็นธรรมที่เคียงคู่กันไป 00:17:55 04.ธรรมที่ควรกำหนดรู้,ควรละ,ควรทำให้เจริญ,ควรทำให้แจ้ง(นัยที่๑) 00:19:49 05.ธรรมที่ควรกำหนดรู้,ควรละ,ควรทำให้เจริญ,ควรทำให้แจ้ง(น๒) 00:50:41 06.เพราะไม่รู้อริยสัจจึงต้องท่องเที่ยวไปในสังสารวัฏ 00:53:49 07.เจริญสมาธิแล้วจักรู้ได้ตามเป็นจริง(น๑) 00:55:00 08.เจริญสมาธิแล้วจักรู้ได้ตามเป็นจริง(น๒) 00:59:11 09.เจริญสมาธิแล้วจักรู้ได้ตามเป็นจริง(น๓) 01:11:26 10.เจริญสมาธิได้ชื่อว่ากำลังน้อมเอียงไปสู่นิพพาน 01:13:48 11.เจริญสมาธิได้ความอยู่เป็นสุขในปัจจุบัน และที่สุดแม้แต่ความสิ้นอาสวะ 01:19:34 12.อานิสงส์ของการหลีกเร้น(น๑) 01:20:44 13.อานิสงส์ของการหลีกเร้น(น๒) 01:24:36 14.ตถาคตตรัสให้“พึ่งตน พึ่งธรรม” 01:27:38 15.การแสวงหา๒แบบ 01:35:56 16.โอกาสในการเกิดเป็นมนุษย์นั้นยาก 01:38:10 17.สมัยเพื่อการอยู่ประพฤติพรหมจรรย์ 01:47:17 18.สิ่งที่ใครๆในโลกไม่ได้ตามปรารถนา 02:02:37 19.สิ่งที่ควรพิจารณาเนืองๆ 02:13:21 20.เพราะแตกสลายจึงได้ชื่อว่า“โลก” 02:16:04 21.เป็นทุกข์เพราะติดอยู่ในอายตนะ 02:17:54 22.ความเพลินในอายตนะเท่ากับเพลินอยู่ในทุกข์ 02:21:22 23.ความไม่เพลินในอายตนะคือความหลุดพ้นจากทุกข์ 02:24:59 24.ฉันทะเป็นมูลเหตุแห่งทุกข์ 02:29:02 25.ทิ้งเสียนั่นแหละกลับจะเป็นประโยชน์ 02:32:43 26.ความเร่าร้อนเพราะกามตัณหา 02:34:10 27.สิ่งทั้งปวงที่ต้องรู้จักเพื่อความสิ้นทุกข์(น๑) 02:41:01 28.สิ่งทั้งปวงที่ต้องรู้จักเพื่อความสิ้นทุกข์(น๒) 02:46:08 29.สิ่งทั้งปวงที่ต้องรู้จักเพื่อความสิ้นทุกข์(น๓) 02:47:54 30.ธรรมที่ละได้ด้วยกายละได้ด้วยวาจาและไม่อาจจะละได้ด้วยกายหรือวาจา 03:02:12 31.ปัจจัยแห่งทุกข์และความดับแห่งทุกข์โดยอเนกปริยาย 03:20:24 32.เหตุให้ได้ปัญญาอันเป็นเบื้องต้นแห่งพรหมจรรย์ 03:26:36 33.ทางให้ถึงความหลุดพ้นห้าทาง 03:34:29 34.ทัศนะต่างกันแต่หลุดพ้นเหมือนกัน 03:43:24 35.ลำดับการปฏิบัติเพื่ออรหัตตผล 03:44:57 36.อานิสงส์ของธรรม๔ประการ 03:47:59 37.ธรรมย่อมไหลไปสู่ธรรม 03:52:12 38.ความไม่ประมาทเป็นยอดแห่งกุศลธรรม 03:53:16 39.ลักษณะของผู้ไม่ประมาท(น๑) 03:58:10 40.ลักษณะของผู้ไม่ประมาท(น๒) 03:59:32 41.กระทำให้มากซึ่งอริยมรรคมีองค์ ๘ย่อมน้อมไปสู่นิพพาน 04:02:37 42.อริยมรรคมีองค์๘เป็นทางสายกลาง อันเป็นเหตุให้เกิดจักษุและญาณเพื่อนิพพาน 04:04:04 43.ปรารภโพชฌงค์แล้วมรรคก็เป็นอันปรารภด้วย 04:06:04 44.ปรารภสติปัฏฐานแล้วมรรคก็เป็นอันปรารภด้วย 04:08:04 45.ความถึงพร้อมด้วยศีลเป็นเบื้องต้นเพื่อความเกิดขึ้นแห่งอริยมรรคมีองค์๘ 04:08:50 46.หนทางมีอยู่เมื่อปฏิบัติตามแล้วจะรู้ได้เอง(หลักการเลือกครู) 04:19:56 47.ความหมายของคำว่า“รูป” 04:20:43 48.อุปมาแห่งรูป 04:22:01 49.มหาภูต๔และรูปอาศัย 04:22:36 50.รายละเอียดของธาตุสี่ 04:27:56 51.อัสสาทะและอาทีนวะของรูป 04:28:48 52.อริยมรรคมีองค์๘คือข้อปฏิบัติให้ถึงความดับแห่งรูป 04:31:07 53.ความหมายของคำว่า“เวทนา” 04:31:39 54.อุปมาแห่งเวทนา 04:33:04 55.หลักที่ควรรู้เกี่ยวกับเวทนา 04:36:25 56.เวทนาเป็นทางมาแห่งอนุสัย 04:45:30 57.เวทนามีธรรมดาไม่เที่ยง 04:48:04 58.อาการเกิดดับแห่งเวทนา 04:50:21 59.เวทนา๑๐๘(น๑) 04:53:55 60.เวทนา๑๐๘(น๒) 04:57:24 61.อินทรีย์๕-เวทนา๓ 04:59:45 62.เวทนาใดๆต่างประมวลลงใน“ทุกข์” 05:01:42 63.ความเป็นทุกข์สามลักษณะ 05:02:08 64.อัสสาทะและอาทีนวะของเวทนา 05:02:41 65.อริยมรรคมีองค์๘คือข้อปฏิบัติให้ถึงความดับแห่งเวทนา 05:05:26 66.ความหมายของคำว่า“สัญญา” 05:06:19 67.อุปมาแห่งสัญญา 05:07:44 68.หลักที่ควรรู้เกี่ยวกับสัญญา 05:11:09 69.อัสสาทะและอาทีนวะของสัญญา 05:11:41 70.อริยมรรคมีองค์๘คือข้อปฏิบัติให้ถึงความดับแห่งสัญญา 05:14:17 71.ความหมายของคำว่า“สังขาร” 05:15:30 72.อุปมาแห่งสังขาร 05:17:25 73.อัสสาทะและอาทีนวะของสังขาร 05:17:57 74.อริยมรรคมีองค์๘คือข้อปฏิบัติให้ถึงความดับแห่งสังขาร 05:20:36 75.ความหมายของคำว่า“วิญญาณ” 05:21:18 76.อุปมาแห่งวิญญาณ 05:22:42 77.ปัจจัยแห่งการเกิดขึ้นของวิญญาณ 05:25:38 78.ที่ตั้งอาศัยของวิญญาณ 05:29:54 79.วิญญาณไม่ใช่สิ่งที่ท่องเที่ยว 05:40:21 80.วิญญาณไม่เที่ยง 05:51:40 81.วิญญาณเป็นสิ่งที่เกิดดับ 05:54:38 82.อัสสาทะและอาทีนวะของวิญญาณ 05:55:09 83.อริยมรรคมีองค์๘คือข้อปฏิบัติให้ถึงความดับแห่งวิญญาณ 05:57:42 84.ความลับของขันธ์๕ 06:03:31 85.สัญโญชน์และที่ตั้งแห่งสัญโญชน์ 06:04:58 86.ทุกข์เกิดเพราะเห็นสัญโญชนิยธรรมโดยความเป็นอัสสาทะ(น๑) 06:07:06 87.ทุกข์ดับเพราะเห็นสัญโญชนิยธรรมโดยความเป็นอาทีนวะ(น๑) 06:09:33 88.ทุกข์เกิดเพราะเห็นสัญโญชนิยธรรมโดยความเป็นอัสสาทะ(น๒) 06:12:17 89.ทุกข์ดับเพราะเห็นสัญโญชนิยธรรมโดยความเป็นอาทีนวะ(น๒) 06:15:49 90.อุปาทานและที่ตั้งแห่งอุปาทาน 06:19:29 91.อุปาทานกับอุปาทานขันธ์ มิใช่อันเดียวกัน 06:20:12 92.รากเหง้าแห่งอุปาทานขันธ์ 06:21:26 93.ขันธ์ ๕และอุปาทานขันธ์๕ 06:26:31 94.ทุกข์เกิดเพราะเห็นอุปาทานิยธรรมโดยความเป็นอัสสาทะ 06:28:52 95.ทุกข์ดับเพราะเห็นอุปาทานิยธรรมโดยความเป็นอาทีนวะ 06:31:20 96.เพลินในขันธ์๕เท่ากับเพลินในทุกข์ไม่เพลินในขันธ์๕เท่ากับพ้นไปจากทุกข์ 06:39:09 97.ต้องละฉันทราคะในขันธ์๕ 06:40:59 98.วิญญาณไม่เที่ยง 06:52:17 99.ลักษณะความเป็นอนัตตา 06:55:44 100.ขันธ์๕ไม่เที่ยงเป็นทุกข์ เป็นอนัตตา 07:01:56 101.ความเกิดขึ้นและความดับไปของขันธ์๕ 07:13:23 102.ขันธ์๕คือมาร(น๑) 07:14:34 103.ขันธ์๕คือมาร(น๒) 07:18:51 104.รอบรู้ซึ่งสักกายะ 07:21:11 105.เหตุเกิดแห่งสักกายทิฏฐิ 07:25:32 106.สิ่งที่ยึดถือ(น๑) 07:27:47 107.สิ่งที่ยึดถือ(น๒) 07:31:10 108.ความหมายของอวิชชา–วิชชา(น๑) 07:33:16 109.ความหมายของอวิชชา–วิชชา(น๒) 07:39:59 110.ความหมายของอวิชชา–วิชชา(น๓)