Στης εκκλησιάς τα σκαλοπάτια - Αλίκη Καγιαλόγλου, Κώστας Γρηγορέας

Ο φίλος μου Κώστας Κωτούλας που ήταν απ’ την Ναύπακτο, μού έλεγε ότι ο συντοπίτης του Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας (1893-1987), πολιτικός, ακαδημαϊκός και ποιητής γνωστός ως Γεώργιος Αθάνας, ποτέ δεν έγραψε τους στίχους «Κι ήταν τα στήθη σου άσπρα σαν τα γάλατα και μού ‘λεγες γαργάλατα», αλλά όλη αυτή η ιστορία ήταν δημοσιογραφικό εφεύρημα για να τον γελοιοποιήσουν μετά τα Ιουλιανά τού 1965. Αντίθετα τού Γιώργου Αθάνα είναι οι στίχοι στο τραγούδι που έχουμε εδώ: «Στης εκκλησιάς τα σκαλοπάτια, θέλω τον όρθρο τον βαθιά, να σε κοιτάζω μες στα μάτια και τίποτα να μην σού είπω. Θέλω κι ένα βραδάκι ακόμα μέσα στον κήπο σου να μπω, να σε φιλήσω μες στο στόμα και τίποτε να μην σού ειπώ». Το 1927 έγιναν καντάδα αυτοί οι στίχοι από τον Διονύσιο Λαυράγκα (1860-1941), τον Επτανήσιο θεμελιωτή τού Ελληνικού Μελοδράματος. Καντάδα που άκουγα συνήθως στο ραδιόφωνο σε χορωδιακή μορφή συνοδεία μανδολινάτας. Στο βίντεο που θα δείτε από την εκπομπή τού Γιώργου Κυβέλου «Αυλαία» στην ΕΡΤ 2, η Αλίκη Καγιαλόγλου τραγουδά με τον Κώστα Γρηγορέα στην κιθάρα. Ένας πολύ ωραίος συνδυασμός.