#13 Analyse argumentatie gesprek met Zita Pels. Deel 1 van 3

In deze aflevering van Het gesprek dat er eigenlijk niet was, oneigenlijke argumentatie tussen macht en tegenmacht leggen we de argumentatie, drogredenen en retorische overlevingstrucs van "de macht" weer onder een vergrootglas. Dit keer bekijken we het interview met Zita Pels, wethouder Volkshuisvesting in Amsterdam en lijsttrekker voor PRO. Zita zit tegenover de met cijfers, tot de tanden toe bewapende, journalist Jesse Frederik van De Correspondent. We fileren het argumentatieve (on)vermogen van de wethouder. Zodra de statistieken op tafel komen, vlucht Zita Pels in utopisch wensdenken, valse vergelijkingen en ontwijkingstactieken? Oordeel zelf. We beginnen deze aflevering met een bloemlezing uit de Boze Geesten-podcast. Zita wordt daarin o.a omschreven als iemand die regeert vanaf het "hoogste moral high horse", treitert als een "boelie" en zich bedient van blinde zelfgenoegzaamheid zonder enige dossierkennis. In het interview dat ze gaf voor de Correspondent opent Zita de aanval met een klassieke stroman-drogreden: het “medicijn” bouwen tegen de kwaal “de woningnood”, in Amsterdam, dat medicijn zou de afgelopen tien jaar hebben gefaald. Jesse Frederik grijpt direct in met cijfers en toont aan dat het toch echt de dosering van dat medicijn was, dus het medicijn heeft zeker niet gefaald maar de wethouder weigert simpelweg te erkennen dat het inderdaad aan de dosering lag. We ontleden de pijnlijke paradox van de krimpende huursector. Door het ontmoedigen van particuliere investeerders werden er in Amsterdam in één jaar tijd 3.500 huurwoningen verkocht voor een gemiddelde prijs van 6 ton. Jesse legt de vinger op de zere plek: een leraar of politieagent krijgt nooit een hypotheek van 6 ton, wat Zita overigens ook toegeeft. De huurwoningen voor de middenklasse verdwijnen dus naar de rijken. Maar met de ontwijkende zin "Ja, nou dat, dat wisselt heel sterk hè.", en “Dat hangt er héél erg vanaf in wélke prijsklasse eh je kijkt.” saboteert ze het gesprek. Ze gebruikt een hypothetische uitzondering om een onweerlegbaar statistisch gemiddelde te ontkennen. Wanneer de discussie verschuift naar het verdienmodel van beleggers, toont Jesse aan dat het huurrendement in Amsterdam het laagst is van heel Nederland (4,2%). Omdat dit feit Zita’s simplistische vijandbeeld van de 'slapend rijke pandjesbaas' kapotmaakt, verplaatst ze de doelpalen en zaait ze doodleuk twijfel over of Jesse de waarheid niet verdraait, ze zegt: "Het hangt er maar vanaf naar welke cijfers je kijkt." Jesse legt een harde macro-economische realiteit op tafel: de vrije sector, waar inderdaad best wat op af te dingen valt, dwingt mensen door de hoge prijs om ruimte efficiënt te delen. In de sociale sector ontbreekt die prikkel, waardoor huizen onnodig bezet blijven en de wachtlijst explodeert. In plaats van inhoudelijk te antwoorden, vlucht Zita op haar morele paard en vertelt ze een nostalgisch jeugdverhaal over hoe mooi het vroeger was, een slap antwoord op harde logica. Laat in de reacties weten wat jijzelf van de redeneerstijl van Zita Pels (en die van mij?) vindt! Vergeet niet te liken en je te abonneren op het kanaal. Zelf de video van het debat zien? zie de video van het interview van Zita Pels door de Correspondent op Youtube. De Analyse van dit debat werd voornamelijk gedaan door mijzelf. Meende ik te zien dat de logica van argumentatie die ik hoorde in het debat niet klopte dan legde ik dat voor aan AI, met de informatie die dat opleverde scherpte ik mijn analyse aan en schreef ik het podcastscript. Dat script liet ik vervolgens uitspreken door 2 stemmen die gegenereerd zijn met AI. Lees alles over deze podcast in de beschrijving van dit podcast kanaal.