İbrahim Sadri - Yağmur Sonrası

Yağmur sonrası karanlıkta bir şehir İçinde ben Şarkılar çalıyor taksilerin teybinden Giderken sen Tüyleri ıslak kuşlar su içiyorlar çeşmelerden Kimsenin umrunda değiliz Ne aşk Ne ben Bir şey olmamış Bir yerinden vurulmamış gibidir şehir Her gidiş niye birbirine benzer Arabaların camlarını siler tinerci çocuklar Bir sigara parasına ömrümü anlatırım Belki onlar dinler Çekip gidişin hangi şarkıya benzer Bulup çıkarırız karanlıkta bir şehrin içinden çocuklarla beraber Neden kimsenin umrunda değiliz Neden Ne aşk Ne ben Islık çalmayı bilseydim Biraz da kahretmeyi "Hayır, aç değilim" diyebilmeyi Canım istemiyorlarla çekip gitmeyi Denizi seyretmeyi kıyıdan Martılardan dilek tutmayı becerebilseydim Belki kolay olurdu sensizlik Belki beni de alırdı koynuna hasretin derin boşluğu Yapabilseydim Kapıyı ardından ben kapayabilseydim Camlara vurabilseydim öfkesini sensizliğin Kırıp dökebilseydim senin gibi Bir de ayrılığı sevseydim olurdu sanki Şu senin gidişin biraz üzmeliydi yağmur sonrası bu şehri Elimi tutmalıydı Beyoğlu Koluma girmeliydi Üsküdar "Geçer" demeliydi Baki'nin Kahvesi Sinema afişleri gönlümü almalıydı Göz kırpmalıydı Fatih'in ana caddesi En azından Kadıköy biraz ağlamalıydı "Olur" demeliydi Galata Samatya yanımda yürümeliydi tren raylarıyla Saçlarımı okşamalıydı Kasımpaşa "Aşk böyledir" demeliydi Bakırköy mesela Yüzüme rüzgarını sürmeliydi Eyüp Sultan Eminönü oturmaya gelmeliydi bütün kuşlarıyla Tophane demli bir çay söylemeliydi en kırılgan anımda Yağmur sonrası bu şehri kolkola geçmeliydim bütün arkadaşlarla Bir şiir yazabilmek için bu kocaman yalnızlığa Bunun için isterdim bu şehri yanımda Yağmur sonrası karanlıkta bir şehir İçinde ben Şarkılar çalıyor taksilerin teybinden Giderken sen