«Ο μισεμός είναι καημός...» | (Μαρούλι) | Καλύμνου | Διονυσία Παπούλη

«Ο μισεμός είναι καημός...» | (Μαρούλι) | Καλύμνου | Διονυσία Παπούλη Τραγούδι με προέλευση την Κάλυμνο και τα Δωδεκάνησα ταξινομείται στα Εργατικό, Της θάλασσας και των ναυτικών και δη των σφ τηουγγαράδων και έχει ρυθμό 4/σημο, χορεύεται σε αργό συρτό. Απόσπασμα από εκπομπή της Ε.Ρ.Τ.1 ''Μουσική παράδοση'' με τον Παναγιώτη Μυλωνά. Εδώ το ακούμε σε μια εκπληκτική ερμηνεία, ομολογώ πως δεν τη γνώριζα, με τη φωνή της Διονυσίας Παπούλη που, όσο η φωνή της τόσο και η όλη της σκηνική παρουσία, δεν με αφήνουν αδιάφορη. Όλα ταιριαστά, γλυκά και ταπεινά. ΣΤΙΧΟΙ: Ααααχ, ο μισεμός είναι καημός, το κατευόδιο ζάλη Ααααχ, και το καλωσορίσατε, αχ Μαρούλι (1), είναι χαρά μεγάλη. Ααααχ, η μηχανή ’ναι η μάνα μου, η ρόδα η αδερφή μου Ααααχ, και στον κολαουζέρη (2) μου κρέμεται η ζωή μου. Ααααχ, για σένα βάζω φόρεμα (3), για σε τραβώ μαρκούτσα (4) για σένα μου φορέσανε τα σιδερέ (5) παπούτσια. 1. Μαρούλι: υποκοριστικό του Μαρία. 2. κολαουζέρης: ο έμπειρος ναύτης που μένει πάνω στο καΐκι, κρατώντας συνεχώς τον οδηγό-σκοινί (κολαούζο), με το οποίο είναι δεμένος ο δύτης και μέσα' του οποίου εκείνος επικοινωνεί και του στέλνει τα μηνύματά του. 3. φόρεμα: το σκάφανδρο, η στολή του δύτη. 4. μαρκούτσα: αεραγωγός σωλήνας που ενώνει την περικεφαλαία του σκάφανδρου με την αεραντλία τον σπογγαλιευτικού πλοίου και μέσω του οποίου ο δύτης αναπνέει. 5. σιδερέ: Βαριά μεταλλικά παπούτσια, που μαζί με άλλα βαρίδια βοηθούσαν τον δύτη να περπατάει στον πάτο της θάλασσας