ZALİM | VOLKAN SARGIN

ZALİM Adın düştüğü an aklıma, İnce bir buhran sarar ruhumu. Göğsüm çöker önce acıyla, Sevdan derin dipsiz kuyu. Ne kadar çok bekledim, Ellerin buz soğuk demedim. Damlasında bulurum diye, Yağmuru bile dindirmedim. Fark etmedin giderken beni, Yerle yeksan oldum ardın sıra. Param parça kaldı kalbim, Özlemle beklediğim yarınlara. Sorsam seni hangi rüzgâra, Bir suskunluk bırakır avucuma. Hangi cevap iflah eder beni, Hangi servet derman yarama? Bitmez zulmün! Yıllara sığmaz! İblisler utanır! Bu kadar yormaz! Bir zerre vicdan! Düşmedi mi payına? Geçerken gönül harabemden... Zalim! Zalim! Bundan sonra senin adın... ZALİM! Zerre vicdan düşmedi mi payına, Geçerken gönül harabemden. Nebze sevgi kalsaydı, Vazgeçmezdim yine senden. Bir umut sakladım içimde, Yıllar geçti tükenmeden. Sen çoktan unuttun belki, Ben çıkamadım senden. Hangi gece örter içimi? Hangi sabah söker derdimi? Ne kadar kaçsam anılardan, Yine sen bulursun yerimi. Bitmez zulmün! Yıllara sığmaz! İblisler utanır! Bu kadar yormaz! Bir zerre vicdan! Düşmedi mi payına? Geçerken gönül harabemden... Zalim! Zalim! Bundan sonra senin adın... ZALİM! Zalim... Zaaaliiim... Bundan sonra... Senin adın... ZALİM... VOLKAN SARGIN