Świata próg - piosenka o odejściu, wdzięczności Retro ballada Lata 60te

SŁOWA: Tadlamussic [Zwrotka 1] Niosłem w oczach niebo, choć bywało pełne chmur, Każdy krok zostawiał we mnie cichy, dobry nurt. Piłem ciszę jezior, smak dojrzewających zbóż, Aż nauczyłem serce, że wystarczy już. Zanim zamilknie echo moich dawnych słów, Jeszcze raz uśmiechnę się do pól i starych dróg. [Refren] Bo życie jest wierszem pisanym przez wiatr, Raz płonie jak słońce, raz zasypia we mgłach. I choć mój krąg domyka swój ostatni ślad, Nie żałuję niczego z minionych lat. Zostawię uśmiech tam, gdzie był mój dom, Kilka ciepłych wspomnień i rozświetlony ton. Nie żegnaj mnie łzami, nie zatrzymuj chwil, Ja tylko wracam tam, skąd przybyłaś Ty [Zwrotka 2] Byłem cieniem pod drzewem i kroplą pośród burz, Byłem śmiechem dziecka i zapachem letnich róż. Każdy ból był kamieniem, co wygładził duszy brzeg, Każda miłość zostawiła we mnie własny śpiew Jeszcze widzę, pod topolą stoi mój dom, Jak wieczory pachną chlebem i czerwcową mgłą. [Refren] Bo życie jest wierszem pisanym przez wiatr, Raz płonie jak słońce, raz zasypia we mgłach. I choć mój krąg domyka swój ostatni ślad, Nie żałuję niczego z minionych lat. Zostawię uśmiech tam, gdzie był mój dom, Kilka ciepłych wspomnień i rozświetlony ton. Nie żegnaj mnie łzami, nie zatrzymuj chwil, Ja tylko wracam tam, skąd przybyprzybyłaś Ty [Most] Kiedy przyjdzie mi przekroczyć tego świata próg, Zabiorę tylko wdzięczność, resztę dopowie Bóg. Kiedy ucichnie moje imię pośród dróg, Niech je poniesie dalej śpiew wędrownych chmur. Bo człowiek nie odchodzi, póki trwa we śnie, Póki czyjeś serce szepcze "Pamiętam Cię" [Finał] Nie mów: „koniec” — powiedz: „pięknie było żyć”, Bo najcenniejszy skarb to wdzięcznym być. #retro #60s #ballada #karma #lata60 #pożegnanie #odejście #wdzięczność #pozytywie