Siostry Franza Kafki w getcie Litzmannstadt [film dokumentalny - nowy montaż, 2025]

Reżyseria i zdjęcia: Przemysław Dakowicz, Zuzanna Dakowicz Scenariusz i montaż: Przemysław Dakowicz Fragmenty relacji i wspomnień czytają: Zuzanna Dakowicz, Jakub Łabieniec W filmie wykorzystano materiały archiwalne ze zbiorów: Wikimedia Commons (Bundesarchiv) Archiwum Państwowego w Łodzi Instytutu Pamięci Narodowej Muzeum Żydowskiego w Pradze Instytutu Inicjatywy Terezinskiej Muzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi (Oddział Stacja Radegast) W filmie wykorzystano fragmenty następujących publikacji: Ghetto Litzmannstadt 1941-1944. Dokumenty a výpovědi o životě českých židů v lodžském ghettu, sestavil dr Richard Seeman z výpovědí zaznamenaných Židovským muzeem v Praze, informaci pamětníků, dokumentů ze Státního archivu v Lodži a dalších publikací o lodžském ghettu, Ústav mezinárodních vztahů, Terezinský památník, Praha 2000 Helga Weissová, Dziennik Helgi. Świadectwo dziewczynki o życiu w obozach koncentracyjnych, Insignis, Kraków 2013 Kronika getta łódzkiego / Litzmannstadt Getto, oprac. i red. nauk. Julian Baranowski, Krystyna Radziszewska, Adam Sitarek, Michał Trębacz, Jacek Walicki, Ewa Wiatr, Piotr Zawilski przy współpracy Saschy Feucherta, Moniki Kucner, Erwina Leibfrieda, Andrei Löw, Joanny Podolskiej, Joanny Ratusińskiej, Jörga Riecke, Pawła Spodenkiewicza, Archiwum Państwowe w Łodzi, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2009 Arnold Mostowicz, Żółta gwiazda i czerwony krzyż, PIW, Warszawa 1988 Patrick Montague, Chełmno. Pierwszy nazistowski obóz zagłady, przeł. Tomasz S. Gałązka, Czarne, Wołowiec 2014 Irene Hauser, Dziennik z getta łódzkiego. Das Tagebuch aus dem Lodzer Getto, red. nauk. Ewa Wiatr i Krystyna Radziszewska, przeł. Krystyna Radziszewska, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2019 Film ten powstał z inicjatywy prywatnej, bez dotacji i wsparcia instytucji publicznych, ma charakter edukacyjny i niekomercyjny. Autorzy dziękują instytucjom polskim i zagranicznym za możliwość wykorzystania źródeł archiwalnych z okresu II wojny światowej. Bez nich film byłby znacznie uboższy. Przemysław Dakowicz dziękuje Czeskiemu Centrum Literackiemu [České literární centrum] oraz Fundacji Skautowej Jaroslava Foglara [Skautská nadace Jaroslava Foglara] za możliwość skorzystania z rezydencjalnego pobytu przekładowego w Pradze w maju 2024 roku - powstała wówczas praska część filmu. © Przemysław Dakowicz ŁÓDŹ / PRAGA 2024-2025