แก่แล้ว จงใช้ชีวิตเพื่อตัวเองบ้าง อย่าให้สายตาคนอื่นสั่งชีวิตคุณ

#เรียนรู้ชีวิตผ่านคำสอน #ปรัชญาโบราณ #คำสอนโบราณ แก่แล้ว จงใช้ชีวิตเพื่อตัวเองบ้าง อย่าให้สายตาคนอื่นสั่งชีวิตคุณ แก่แล้ว จงใช้ชีวิตเพื่อตัวเองบ้าง อย่าให้สายตาของคนอื่นมาสั่งว่าคุณควรใช้ชีวิตอย่างไร เพราะชีวิตเดินมาถึงวัยนี้แล้ว เวลาที่เหลือไม่ได้ยาวเหมือนเมื่อก่อน แรงกาย สุขภาพ และโอกาสบางอย่างก็ไม่ได้รอเราเสมอไป บทความนี้เตือนว่า คนเราใช้ชีวิตเพื่อคนอื่นมามากพอแล้ว ทั้งงาน ครอบครัว ลูกหลาน ญาติ สังคม และคำพูดของคนรอบข้าง เมื่อถึงวัยแก่ จึงควรรู้จักวางบางอย่างลง วางความโลภ วางความอยากเอาชนะ วางอดีตที่แก้ไม่ได้ วางนิสัยบ่นไม่หยุด และวางความกลัวสายตาคนอื่น การใช้ชีวิตเพื่อตัวเองไม่ได้แปลว่าเห็นแก่ตัว แต่แปลว่าไม่ทอดทิ้งตัวเอง อยากกินของดีที่เหมาะสมก็ให้ตัวเองบ้าง อยากไปเที่ยวไหว้พระ ไปหาเพื่อน หรือเรียนรู้อะไรใหม่ ๆ ก็ทำเท่าที่ร่างกายและเงินทองพอไหว อย่ารอจนหมดแรงแล้วค่อยมานั่งเสียดายว่า ทำไมตอนยังเดินได้ไม่ใช้ชีวิตให้ดีกว่านี้ วัยแก่ที่มีปัญญาไม่ใช่วัยที่ต้องเศร้าหรือประหยัดจนไม่มีความสุข แต่คือวัยที่รู้จักใช้เงินอย่างมีสติ พูดให้น้อยลงแต่เมตตามากขึ้น อยู่กับอดีตอย่างรู้คุณ แต่อยู่กับปัจจุบันให้มากกว่า เพราะสุดท้ายคนอื่นมองเราได้เพียงชั่วครู่ แต่เราต้องอยู่กับชีวิตของตัวเองจนถึงลมหายใจสุดท้าย