เซิ้งลงข่วง : Serng Long Kuang

ข่วง คือบริเวณลานบริเวณลานบ้านรวมทั้งแคร่ที่ใช้ทำงานและนั่งคุยกัน การลงข่วงก็คือการลงมานั่งทำงานหรือพบปะพูดคุยบริเวณลานบ้านที่กำหนดขึ้นนั่นเอง การลงข่วงจะใช้เวลากลางคืนในฤดูแล้งว่างจากการทำไร่ทำนา บริเวณข่วงจะก่อกองไฟด้วยไม้หลัว เพื่อให้แสงสว่าง ถ้าหนาวก็จะผิงไฟไปด้วย หลังจากกินอาหารเย็นแล้ว เสร็จสิ้นภาระกิจต่างๆ สาวๆ จะลงมาทำงานที่ข่วงตั้งแต่หัวค่ำ ส่วนใหญ่จะเป็นการเข็นฝ้าย(ทำฝ้ายให้เป็นเส้นด้าย) หรือปั่นฝ้าย(กรอหลอดด้าย) ช่วงค่ำจะมีหญิงสูงอายุลงมาช่วยทำงานอยู่เป็นเพื่อน ส่วนหนุ่มๆ จะชวนกันกลุ่มละ2-3คน เดินลงข่วงต่างๆ ขณะที่เดินไปก็จะเป่าแคนไปด้วย เนื่องจากว่าแต่ละหมู่บ้านจะมีหลาข่วง หนุ่มๆ ก็จะเดินไปเที่ยวข่วงโน้นข่วงนี้แล้วแต่จะหมายตาสาวข่วงไหน เมื่อหนุ่มเข้าไปในข่วงก็จะพูดหยอกเย้าเกี้ยวพาราสี ช่วงหัวค่ำที่มีหญิงสูงอายุอยู่ด้วยมีประสบการณ์มากกว่าจะช่วยโต้ตอบช่วยสาวให้หนุ่มจนมุมได้ง่ายๆ เหมือนกัน ขณะที่พูดกันนี้สาวก็จะทำงานไปเรื่อยๆ ฝ่ายหนุ่มก็จะพูดคุยอย่างเดียว ก็มีบ้างคอยหยิบจับช่วยงานนิดๆหน่อยๆส่วนใหญ่จะดูสาวทำงานและพูดคุยมากกว่าถ้าต่างพึงพอใจกันก็จะอยู่คุยกันจนดึกซึ่งช่วงหลังจากนี้หญิงสูงอายุก็จะหลบเข้าไปนอนก่อนด้วยความง่วง ปล่อยให้หนุ่มสาวอยู่กันตามลำพังแต่ถ้าคู่ไหนไม่ใช่คู่รักกันเมื่อได้ยินเสียงแคนของหนุ่มกลุ่มใหม่มาก็จะย้ายไปข่วงอื่นปล่อยให้กลุ่มใหม่เข้ามาคุยบ้าง การลงข่วงจึงเป็นอีกช่องทางหนึ่งให้หนุ่มสาวได้โอกาสพบปะรู้จักกันเพราะสาวสมัยนั้นจะถูกอบรมให้รักนวลสงวนตัวอยู่กับเหย้าเฝ้ากับเรือนไม่ค่อยได้ออกไปไหน ดังนั้นการลงข่วงจึงเป็นการเปิดโอกาสให้สาวได้พบปะกับหนุ่ม เป็นการเลือกคู่ครองได้อีกวิธีหนึ่ง ขอบคุณเสียงดนตรีจาก    • สืบสานประเพณีเลี้ยงผี บ้านแก้งท่าลับ จังหว...   ขอบคุณรูปภาพสวยๆจาก https://2g.pantip.com/cafe/gallery/to... ขอบคุณข้อมูลจาก https://sites.google.com/site/fernclu...